|
|
|
Swaziland,
een obscuur koninkrijkje We verheugen ons op Swaziland, eindelijk eens iets van afwisseling in de tocht. Tot onze verbijstering besluit Erik om een omweg door het Krugerpark te nemen, met als gevolg dat we pas tegen het donker in Swaziland aankomen. De groep vindt dit idee echter prachtig, een extra safari zeg, dus als minderheid bedwingen we onze gevoelens van opstandigheid en berusten in een rit vol verveling. En daar gaat het weer: "Op drie uur een giraf; op tien uur een wrattenzwijn of is het een stekelvarken?" We leren opnieuw "kloklezen" en toegegeven, dat is maar wat handig gegeven de omstandigheden.
Bezoek
aan “bottle store” een must We
rijden door een heuvelachtig gebied met brede dalen waarin maïsvelden en
suikerrietplantages liggen. Aan de grens krijgen we een snelle stempel in ons
paspoort. De formaliteiten zijn hier te verwaarlozen. Swaziland wordt veel
bezocht door Zuid-Afrikaanse goklustigen (in Zuid-Afrika zelf is gokken tot voor kort
verboden) en die moet je per slot van rekening niet te veel in de weg leggen.
In Pig's Head stoppen we in de schemering voor een “bottle store”, bijna
een must onderweg. We zitten inmiddels in de bergen, het landschap moet
volgens onze handboeken schitterend zijn. Helaas, de duisternis is al
ingevallen...
Even later zitten we al weer in onze kamer braaf naar de tv te kijken. In de ochtenduren, al om acht uur, koopt Jos de volgende dag enkele beeldjes op de pas geopende markt. Het is daar een kleurrijk tafereel, maar het is niets aparts. Dit is het wat Swaziland betreft. Enkele uurtjes later zitten we weer in Zuid-Afrika, op weg naar de St. Lucia Wetlands.
|
 |
 |
BEZIENSWAARDIGHEDEN
De natuurreservaten (Mlilwane, Hlane), de steden Manzini en Mbabane, het
koninklijk dorp Ludzidzini in Lobamba.
In de loop van de 16e eeuw vestigden Bantoestammen, voorlopers van de
huidige bevolking, zich in dit gebied. Drie eeuwen later kreeg Swaziland als
natie vaste vorm. Omstreeks 1820 werd de plaatselijke Ngwane - bevolking
geregeerd door koning Sobhuza I. Zijn zoon Mswati II (1836-1868)
consolideerde het rijk en richtte een leger op om zich de omringende
stammen van het lijf te houden. Tegenover de dreiging van de krijgshaftige
Zoeloe - stam sloten de Swazi's in de tweede helft van de vorige eeuw
tactische allianties met de Boeren en Engelsen in Zuid-Afrika. De
soevereiniteit van het kleine Swaziland werd overigens ook door de Boeren
bedreigd, die een toegang tot de zee wilden. De Swazi - koning riep daarop
de hulp van de Britten in en na de Boerenoorlog werd Swaziland in 1902 een
Brits protectoraat, door Londen bestuurd volgens het systeem van de Indirect
Rule. In 1968 werd Swaziland onafhankelijk, maar behield een Engelse
bestuursvorm. Deze werd vijf jaar later afgeschaft door koning Sobhuza II,
die zich uitriep tot alleenheerser. Deze gewiekste politicus voerde tot zijn
dood in 1982 een behoedzame oppositie tegen het Zuid-Afrikaanse
apartheidsregime. Zijn zoon Mswati III werd in 1986 tot koning gekroond en
trad in het politieke voetspoor van zijn vader.
KLIMAAT
Gemiddelde temperaturen: 16-22° C. Jaarlijkse neerslag tussen 2300 mm in het
westen en 500 mm in het oosten (oktober tot maart).
BRONNEN VAN INKOMSTEN
Landbouw: suikerriet, rijst, katoen, citrusvruchten, tabak, maïs.
Runderteelt. Bosbouw.
Industries cement, textiel, suikerraffinaderij, levensmiddelen. Delfstoffen:
steenkool, ijzer, asbest (afnemend), diamant. Thermische en
waterkrachtcentrales.
Swaziland
ligt in het zuidoosten van het Afrikaanse continent en afgezien van een stuk
oostgrens met Mozambique is het geheel omsloten door de republiek
Zuid-Afrika. Met een overwegend uit Swazi's bestaande bevolking heeft het
koninkrijk een uitgesproken eigen cultureel en etnisch karakter, wat niet
wegneemt dat Swaziland economisch volledig op Zuid-Afrika is aangewezen. Van
west naar oost onderscheidt men vier geografische zones, to beginners met
het High Veld in het westen, een uitloper van het Hoge Veld van Transvaal,
met een gemiddelde hoogte tussen 1000 en 1800 m. Dit gaat in over in het
Middle Veld, een glooiende landstreek van 500 tot 800 m hoogte, doorsneden
met talrijke waterlopen, waar meer dan de helft van de bevolking leeft. Meer
naar het oosten ligt het Low Veld van 150 tot 300 m, een droog en
onherbergzaam gebied waaruit de Lebombo Range, een tot 800 m hoge bergkam
oprijst. Het subtropische klimaat varieert naar gelang de hoogte, maar er
zijn geen grote temperatuurverschillen tussen het Hoge Veld en het laagland.
De neerslag neemt naar het oosten sterk of en dit komt ook tot uiting in de
begroeiing: het westelijke High Veld heeft uitgestrekte grasvlakten, het
Middle Veld bestaat uit savannen en bomen, terwijl het Low Veld overwegend
met struikgewas en distels is bedekt. In een groot herbebossingsproject
werden de oorspronkelijke bergwouden vanaf de jaren veertig vervangen door
een aanplant van eucalyptus, dennen en sparren.