Jos maakte deze reis alleen in 1995. Syrië is een
oeroud land in
het Midden - Oosten dat weinig door toeristen bezocht wordt. Dat heeft alles te
maken met de politieke situatie aldaar. De potentaat Hafez el-Assad heeft het
land tientallen jaren in zijn (soms bloeddorstige) greep gehad. Of de zoon die
hem opvolgde het regime met even harde hand zal handhaven staat nog te bezien.
(In 2011 bleek echter van wel!) De USA rekent het land tot de As van het Kwaad, ofwel een van de
'rogue states', omdat het naar verluidt terroristen onderdak zou bieden.
Hoe het ook zij, Syrië
kan met recht de bakermat van de beschaving genoemd worden (samen met Irak
trouwens...). De steden Aleppo en Damascus behoren tot de alleroudste
ononderbroken bewoonde steden ter wereld. Het land telt enkele hoogtepunten die zeker de moeite van een
bezoek waard zijn, zoals:
Palmyra, een oase- en
handelsstad uit de antieke wereld.
Crac des Chevaliers , een
kruisvaardervesting in het Anti - Libanon gebergte.
Damascus en
Aleppo, de oeroude stadskernen dan wel te
verstaan.
We hebben van dit land geen echt uitgebreide reisbeschrijving
meer voor handen. Bij elke pagina zullen we daarom de foto's voor zichzelf laten
spreken, hier en daar aangevuld met wat fragmenten informatie of gewoon commentaar uit de losse pols.
Ik hoop dat u mijn soms al te gemelijke opmerkingen voor lief wilt nemen.
De hoofdstad is Damascus met dik 2 miljoen inwoners.
Aleppo in het noorden heeft ook meer dan 2 miljoen inwoners. Andere belangrijke steden: Homs en Hama in het dal van de Orontes en Latakia,
de havenstad aan de kust.
Het land telt meer dan 18 miljoen inwoners; het heeft een
van de hoogste geboortecijfers ter wereld, dus de bevolking groeit er snel
aan. Dat is best een probleem, want al die jong - volwassenen die de
arbeidsmarkt opstromen (vaak goed geschoold) komen niet aan de bak en worden
ontevreden; een politiek kruitvat dus.
Godsdienst is overwegend de Islam, vooral
soennitisch met een sjiietische en alawitische minderheid. Er leven verder nog
relatief veel christenen en
Armeniërs (samen 10%). De christenen behoren vrijwel zonder uitzondering tot de
Assyrische tak. Ze bevolkten het land al lang voordat de
islamitische legers het in de zevende eeuw veroverden.
Klimaat: droog landklimaat in het binnenland,
aan de kust een vochtig zeeklimaat. Van december tot april erg koud in het
binnenland. 's Zomers daarentegen heel heet, tot 45 graden.
In de Bijbel komt Syrië voor onder
de naam Aram. Palmyra wordt daar
Tadmor genoemd, Aleppo is
Beroia en Damascus figureert er als Al
Sham.
Het grondgebied bestaat voornamelijk uit een
rotsachtige woestijn. De bodem is wel rijk aan archeologische vindplaatsen uit
eigenlijk alle episoden van de wereldgeschiedenis.
De bevolking concentreert zich in de zogenaamde
Vruchtbare Halve Maan, waarmee de als akkergrond gebruikte steppe achter de
bergen wordt bedoeld. Deze wordt bevloeid door de rivieren de Orontes in het
westen en de Eufraat in het noorden. In dit gebied ontstonden de eerste
sedentaire grote culturen uit de geschiedenis; waarschijnlijk werd hier ook de
eerste vorm van een soort schrift ontwikkeld.
De hoogste berg is de Djebel el-Cheikh, de berg
Hermon uit de Bijbel (2814 m); deze ligt in het Anti - Libanon gebergte dat
tevens de grens vormt met de staat Libanon (die trouwens lange tijd door de Syriërs gecontroleerd
werd).
Pas in 1946 werd Syrië echt onafhankelijk toen de Fransen
er wegtrokken. Daarvoor is het bezet geweest door de volgende (wereld-)machten:
Egyptenaren, Assyriërs, Babyloniërs, Hettieten, Grieken, Romeinen, Saracenen,
kruisvaarders en de Osmaanse Turken.
Voor Syrië heb je een geldig paspoort en een
visum nodig, aan te vragen bij de Ambassade van Syrië (die is in Brussel) of
via een reisorganisatie. Inentingen zijn niet verplicht, maar wel wenselijk
(voor alle zekerheid zeker 's zomers ).