Machtige kruisvaardersburcht in de bergen. Hij staat op de UNESCO - lijst
van het Erfgoed der Mensheid. De kruisridders bouwden hier tal van forten om
de toegangswegen tot het Heilige Land te kunnen beheersen. In 1271 lukte het
dan toch om deze vesting in te nemen en de christenen te verdrijven.
DAG 4
HOMS ‑ CRAC DE CHEVALIERS ‑ APAMEA ‑ ALEPPO
Hama, bloedige onderdrukking
We lunchen in de
industriemetropool Hama, waar in 1982 een opstand van het volk (geleid door de
moslim broederschap) bloedig door de troepen van Assad ten koste van
tienduizenden slachtoffers is neergeslagen. Met tanks en vliegtuigen werd de
stad tot puin gereduceerd en de weerloze bevolking afgeslacht: zo, dat zal
jullie leren mijn gezag in twijfel te trekken. Sindsdien is er weinig openlijke
weerstand meer tegen Assad's Baath - regime. Het verbaast me dan ook niet
dat de mensen hier elk politiek gespreksonderwerp angstvallig mijden; de geheime
dienst is immers overal: "Feind hört mit"!
Ik lunch niet mee, maar ga met G. , een excentrieke Twentse homoseksueel
(econoom in de Vut) het stadje met de enorm grote houten waterwielen uit de
middeleeuwen verkennen. Nouria's worden die genoemd, ze tillen het water dat
voor irrigatiedoeleinden is bestemd naar een hoger niveau. Er staan er nog een
tiental in deze omgeving. Dergelijke constructies heb ik ook al eens in
Egypte gezien, maar deze van Hama zijn veel groter. Mooi zijn ze niet, ik vind
dat ze er behoorlijk geschonden uitzien.
Noria bij de stad Hama
(Bijna) onneembare vesting
De Crac de Chevaliers is
een schoolvoorbeeld van een ridderburcht uit de 12de eeuw, heel strategisch
gelegen op een 1200 meter hoge pas die vanuit het binnenland toegang geeft
tot de zee. Mooi uitzicht ook. Indrukwekkende muren en versterkingen, met name
de enorme onderaardse gangen en gewelven maken een verpletterende indruk op mij.
Er is zo'n honderd jaar aan gebouwd en het hele complex kon meer dan 4.000
verdedigers herbergen. Alleen via een list wist de legendarische Saladdin met
zijn Turkse (of Mamelukse) generaal Baibar de West-Europese ridders (die hier
Franken werden genoemd) te overmeesteren en naar zee terug te drijven. Exit
kruisridders. Ze zijn daarna nooit meer teruggekomen.
Ligging van Crac des Chevaliers
Ruïnes
van kruisvaarderburcht
Het landschap is hier groen, de bodem nogal vruchtbaar. Dorpjes hangen loom
tegen de hellingen. Het volk lijkt aardig hier. Een uur later zitten we in
Apamea, naar verluidt een enorme stad van naar men zegt 500.000 inwoners in de
Romeinse tijd. Ik geloof er niets van, er is zo weinig van overgebleven, enkel
wat zuilengalerijen. De gids wordt door al die klassiek geschoolde ex
gymnasiasten gecorrigeerd als hij bepaalde inscripties foutief vertaalt! Nee,
bij dit erudiete groepje kun je je geen enkele fout permitteren; ze kennen de
antieken op hun duimpje.
APAMEA
Apamea was een van de grote metropolen uit de oudheid. De stad
werd gesticht in 300 voor Chr. en was een van de tien steden die de
Griekse decapolis vormden.
Het Anti - Libanon gebergte
Het landschap is hier
groen, de bodem behoorlijk vruchtbaar. Via
terrasbouw wordt er onder meer groente voor de nabije steden geteeld. Dorpjes hangen als adelaarsnesten loom tegen
de hellingen. Het volk lijkt me wel aardig hier. Onderweg naar Aleppo, in
het Arabisch Halab genaamd, passeren we nog menige kruisvaarderburchten. De
meeste forten zijn niet meer opgebouwd of gerestaureerd; sterker nog, men heeft
ze als steengroeve gebruikt om huizen te bouwen. Ik geef die arme donders geen
ongelijk, waar moet je anders bouwmateriaal gratis vandaan halen? In ieder
geval hebben die vestingen geen toeristische waarde.
FOTOCOLLAGE
