1. RONDJES VLIEGEN BOVEN ALMERE

 Onvoldoende druk in cabine

Het vliegtuig van Transavia zit vol Kras ‑ vakantiegangers; 140 van de 176 passagiers gaan met Kras Sterproducties een rondrit maken over het eiland. We vertrekken drie kwartier te laat. Een reden of oorzaak hiervoor wordt niet genoemd. Ik zit aan het raampje en loer naar buiten om topografische herkenningspunten te ontdekken. Na tien minuten krijg ik in de gaten dat we in feite rondjes aan het draaien zijn en wel steeds op dezelfde hoogte van ongeveer 2000 meter. Mijn vermoeden wordt bevestigd door een stewardess die met een dun stemmetje omroept dat "we problemen hebben met de druk in de cabine, waardoor we niet hoger kunnen opstijgen. Als het euvel niet bijtijds verholpen kan worden, zien we ons genoodzaakt naar de luchthaven terug te keren. U hoeft zich nergens zorgen over te maken, veiligheid gaat ons boven alles!" Maar ze stuntelt nogal en uit haar stem klinkt onverholen angst door. Geen beste beurt voor Transavia.

Problemen opgelost

De passagiers, voornamelijk bestaande uit door de wol geverfde reizigers op gevorderde leeftijd, blijven "cool", er is geen spoor van paniek. Na een kwartier boven de polder nabij Almere rondgecirkeld te heb­ben, meldt de Engelse gezagvoerder zich om met een gebronsde, vertrouwenwekkende stem mede te delen dat de BWK'er (boordwerktuigkundige) de zaken weer aan het functioneren heeft gekre­gen. Dan gaat er toch nog een zucht van verlichting door al die bejaarde globetrotters. Een half uurtje later cruisen we op een hoogte van meer dan tien kilometer richting Sicilië.

Heldere hemel, fraaie uitzichten

De hemel boven geheel Midden‑Europa is die dag opmerkelijk helder, zodat ik langdurig kan genieten van 'real life pictures' van Alpenreuzen, gletsjers, Italiaanse meren, de Po ‑ vlakte, Rome en haar omgeving Lazio, de Ligurische Eilanden (waaronder het vulkaaneilanden Stromboli en Vulcano) en tenslotte de besneeuwde toppen van de beroemde Etna, waaruit de eeuwige rookpluim zich naar boven krinkelt. Direct daarna wordt een scherpe daling ingezet en landen we op het vliegveld van Catania dat vlak aan zee grenst. We liggen een uur achter op het tijdschema.

Bejaard gezelschap

Als ik bij de bagageband sta, valt me op dat grijs  inderdaad de overheersende kleur haren van mijn reisgenoten is. Op de 'luggage belt' staan vooral dure Samsonite ‑ koffers in de‘hard shell' ‑uitvoering. Ze komen aan de lopende band voorbij. Ik moet tot het allerlaatst wachten op mijn nietige reistas, waardoor de drie bussen buiten al vol zitten en ik niet eerst kan gaan wisselen. Buiten mijn schuld kom ik in de verkeerde bus A terecht. Omdat ik een eenpersoonskamer heb, heeft de organisatie me op het laatste moment in een andere groep geplaatst, maar daarvan ben ik niet op de hoogte. Een beetje gepikeerd verhuis ik naar bus C. Ik voel de blikken van de reizigers in mijn rug priemen. Ze zullen wel denken: "Stomme Limburger, kun je niet lezen? Door jou komen we nu nóg later in het hotel aan! " Geïrri­teerd zwaai ik met mijn boekingspapieren om mijn gelijk aan te tonen. Ook uit ik mijn ongenoegen over deze gang van zaken bij een van de reisleidsters die natuurlijk haar handen in onschuld wast. En­fin, een tamelijk lange rit hebben we nog voor de boeg. In het duister komen we anderhalf uur later aan bij het Eli ‑ Hotel, dat tien kilometer buiten het toeristenstadje Taormina pal aan zee ligt.

Strandje tegenover ons hotel

Gezamenlijke dineetjes

Elke avond wordt er gezamenlijk gedineerd. Ik heb dat soort bijeenkomsten altijd al gehaat; die gedwongen tafelgesprekken over koetjes en kalfjes, waarvan ik vanwege mijn gehoorproblemen maar de helft mee krijg frustreren me in hoge mate. Men verwacht van je dat je geforceerd gezellig bent en dat er samen een fles wijn gedeeld wordt. Ik besluit dan ook nergens aan te schuiven en een tafeltje voor mij alleen uit te zoeken. Toch krijg ik binnen een half uur van drie verschillende zijden het verzoek of ik bij hun aan tafel zou willen komen zitten. Ik weiger steeds beleefd, verwijzend naar mijn handicap. Ik realiseer me dat dit eigenlijk wel een beschaafd gezelschap is. Ze zijn allen in goeden doen en hebben een behoorlijke culturele bagage, iets wat trouwens gebruikelijk is bij Kras‑ en SRC ‑ Reizen. Al die andere avonden ben ik maar geen spelbreker geweest en heb ik me braaf gevoegd naar de bestaande normen en vormen. Per slot van rekening leerde ik op die manier ook nog eens een boel mensen kennen.

Eten tijdens de reis

Het avondeten was over het algemeen niets bijzonders, dus niet die culinaire hoogstandjes waar Italië om bekend staat. Toch werd er aan de tafels niet geklaagd. Men had er wel begrip voor dat je bij dit soort goedkope reizen niet voor een dubbeltje op de eerste rij kan zitten. De zakenlieden in het gezelschap spraken dan ook geroutineerd over een juiste prijs ‑ kwaliteit verhouding. Eerlijk­heidshalve dien ik er bij te vermelden dat veel van die oudere, welgestelde echtparen de lunch (die vrij was en uit eigen zak betaald moest worden) met beide handen aangrepen om in gerenommeerde restaurants eens flink in de bus te blazen...  `s Avonds hadden die dan niet meer zo veel trek. Ikzelf sloeg die lunch weliswaar niet over, maar beperkte me doorgaans tot een uitgebreid broodje met rauwe ham met lokale kaas of een segment pizza en een dampende kop cappuccino. Van die laatste heb ik er tijdens deze reis heel wat geconsumeerd.

Goed verzorgde hotels

In en om het hotel is verder niets te doen. Het enige mogelijke vertier is wat drinken aan de bar en keuvelen in de zitjes van de lounge. Maar ik heb nog steeds geen Italiaanse lires, want aan de receptie kan men niet wisselen en dus kan ik van die mogelijkheid geen gebruik maken. De volgende morgen leen ik dan ook 50.000 lire van de reisleidster. Voorlopig komen we namelijk niet in de buurt van een bank. Ik kan beschikken over een ruime tweepersoonskamer. De sanitaire voorzieningen zijn er puik in orde, ook in de andere hotels waar we verblijven zijn de badkamers pico bello. Alles functioneert perfect, er is goed gepoetst en de lakens zijn schoon en gesteven. Wat wil je nog meer? Bovendien is de kamer voorzien van televisie.

Televisione à la Italiano

Op veel kanalen zijn spectaculaire shows te zien, vol glitter en opgeklopte vrolijkheid, gelardeerd met onverholen erotiek. In geen enkel land heb ik op tv en op straat zo veel reclame met vrouwelijk bloot er in verwerkt gezien. Het schijnt dat men op tv voornamelijk gebruik maakt van vrijwilligsters zoals studentes, huisvrouwen en fabrieksarbeidsters die zo nodig voor een miljoenenkoppig publiek uit de kleren gaan. Schaars gekleed gaan ze in ieder geval allemaal.

ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA   /  ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALKANREIS  /  BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GRIEKENLAND  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA  /  INDONESIË  /    IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN   /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   / OEKRAÏNE /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   / ROEMENIË   / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE /  SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /  WERELDERFGOED  / ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN