Cefalu

Onze volgende stop is het historische vissersplaatsje Cefalu, dat ongeveer 60 kilometer van Palermo ligt. We komen er tegen twee uur aan, na een twee uur durende rit over nu eens smalle wegen, dan weer brede autostrada's die een aaneenschakeling zijn van viaducten en tunnels. De noordkust waar we langs rijden is ruig en dus ook niet dicht bewoond. Ik vind hem ook niet zo schitterend als in de boeken staat beschreven, ook al werkt het weer mee met een warm zonnetje. We blijven bijna de hele middag in dit tot een toeristenattractie uitgegroeide stadje, dat met zijn oeroude Normandische Kathedraal (fraai onder een hoge rots gelegen) en zijn authentieke haventje en strandjes heel wat te bieden heeft aan de nostalgische vakantieganger. Terwijl onze drie busladingen zich op de terrasjes van het zonovergoten Piazza storten om een plaatsje voor de lunch te bemachtigen, trek ik mijn eigen plan.

Ik slenter langs het vrijwel verlaten haventje, bekijk de bootjes aan de kaden en loop achter de eeuwenoude visserswoningen langs; deze liggen met hun fundamenten in het water aan het strand. Verderop zijn politieagenten iets uit het zand aan het graven; de plek des onheils is afgezet met linten. Aan toeschouwers hebben zij geen gebrek, ook al is het al lang siëstatijd. Ik loop nog wat kerken binnen en verbaas me over de vroegere rijkdom die dit eiland vroeger gehad moet hebben. Voor de kathedraal schiet ik een foto van een bruidspaar dat met grappige jonkies de kerk binnenschrijdt. De schare naaste familie, aanverwanten en vrienden zijn allen op hun paasbest uitgedost. Omdat ik nog genoeg tijd over heb, probeer ik de heuvel te beklimmen om op de top de Tempio de Diana (Romeins) te bekijken. Halverwege geef ik het op, want mijn knieën en longen wensen niet aan deze strapatsen mee te werken. Zo van boven af gezien lijkt het een uiterst vredig stadje, waar het voor een dag of twee goed toeven is. Maar het kan ook dat de schijn bedriegt, want ik ben hier tijdens een uitzonderlijk stil seizoen en ook nog in de lome middaguren waarin iedereen een koel plekje zoekt om uit te rusten.

Tegen vijf uur is het verzamelen geblazen bij de bus. Twee oudjes worden vermist, maar Patty de reisleidster is onverbiddelijk en geeft toch het vertreksein. "Zij weten hoe laat we vertrekken, dat we naar Palermo gaan en ze kennen daar de naam van het hotel. Dat ze maar nakomen met een taxi." Het volk in de bus mompelt enerzijds goedkeurend, anderzijds onder de indruk. Met Patty valt niet te spotten, dus laten we in godsnaam zorgen dat we steeds op tijd bij de bus terug zijn. En dat schot voor de boeg heeft goed geholpen, want geen enkele keer is er nog iemand te laat verschenen. Overigens, de twee oude dametjes (ietwat bekakte Friezinnen) hebben geluk dat we hen onderweg tegenkomen, zodat we hen alsnog kunnen oppikken. Zij schamen zich dood.

CEFALU

Een van de aantrekkelijkste stadjes in Sicilië. Dit heeft te maken met de prachtige ligging aan de voet van La Rocca, het sfeervolle oude centrum en de Dom uit de tijd van de Normandiërs. Het is dan ook niet vreemd dat Cefalu hard op weg is om een tweede Taormina te worden.

Het "centro storico" voldoet helemaal aan het beeld dat wij hebben van een romantisch, mediterraan stadje; statige palmbomen, wapperend wasgoed in de schaduwrijke steegjes, veel bonte bloemen, vissersbootjes op het strand, een keur aan terrasjes, elegante stadshuizen met sierlijke balkonnetjes voor geblindeerde ramen. En natuurlijk de azuurblauwe zee.

Veel van die oude herenhuizen zijn inmiddels omgebouwd tot musea, theatertje of restaurant. De Dom stamt uit de tijd van Roger II. Deze Normandische koning legde er in 1131 persoonlijk de eerste steen, het moest de kerk worden waarin hij wilde worden begraven De fortachtige tweelingtorens zijn geïnspireerd op de Franse kathedralenbouw. Ook zijn er aan de kerk nog veel Arabische elementen te bespeuren.

1. NOSTALGISCH VISSERSPLAATSJE

Fotocamera naar zijn mallemoer

FOTO'S CEFALU