|
|
|
11. EEN ONDERSCHATTE STAD Aangename stad
Vernietigd door vulkaanuitbarsting In 1693 vond er een enorme eruptie van de Etna plaats. Deze duurde maanden en maanden en de lava stroomde steeds verder. Uiteindelijk moest de stad Catania, bijna 40 kilometer van de uitbarsting verwijderd, er toch aan geloven: ze werd met name in de buitenwijken verwoest door lava en asregens. Even later vond er ook nog eens een allesvernietigende aardbeving plaats, waardoor het net aan de lava ontsnapte centrum in puin werd gelegd. Toen men vervolgens de stad weer herbouwde, koos men voor de destijds gewilde Siciliaanse barokstijl wat de stad een bijzonder harmonieus uiterlijk heeft gegeven.
Lange en interessante wandeling Omdat het weer eens schitterend wandelweer is, besluit ik om een uitgebreide sightseeing ‑ route in te lassen. Naar schatting loop ik in een dikke drie uur tijd vijftien kilometer om kerken en paleizen, markten en parken op te zoeken. Het park van Bellini is tegen een heuvel aangelegd en biedt een bijzonder fraai uitzicht op de noordelijk gelegen Etna met zijn eeuwige rookpluim, waarvan een waarschuwende werking uitgaat. Af en toe kom ik reisgenoten tegen. De meeste, veelal het oudere segment van ons gezelschap, hebben gekozen voor een rustdag en zitten op zonnige terrasjes te genieten van een laatste uitgebreide lunch. Eten doe ik ook, maar dan heel eenvoudig onderweg bij een bakker, broodjes gevuld met kaas en spinazie. Aan die spinazie kan ik geen weerstand bieden, het is mijn lievelingsgerecht.
Ik raak steeds verder van het centrum verwijderd. Ik stoot op een wel bijzonder monumentale begraafplaats; met een pracht en praal die zo typisch voor mediterrane landen is. Door tijdgebrek laat ik hem links liggen. In het havenkwartier ben ik het spoor bijster, ik heb geen kaart tot mijn beschikking, waardoor ik me moeilijk kan oriënteren. Puur instinctmatig vind ik de Piazza del Duomo terug; daar is het punt van verzamelen. Rondom de Monumento de Elephanta (een obelisk met een olifant op de top) zitten toeristen met caps en zonnehoeden op en autochtonen met alpinopetten samen te genieten van de zon.
MEER INFO CATANIA CATANIA Onder de rook van de vulkaan
CIJFERS Bevolking: 330.000 inwoners / Provinciebevolking: 1 miljoen inwoners WETENSWAARDIGHEDEN
BEZIENSWAARDIGHEDEN Piazza del Duomo en de kathedraal, Santo Placidokerk, Paleis Biscari, kasteel Ursino, Grieks theater, benedictijnerkloosterr, Via Crociferi met de 18e-eeuwse kerken, Via Etnea (autovrij). In de omgeving: Acireale en de Etna (in het noorden).
Meer bergstad dan zeehaven Deze Siciliaanse havenstad heeft zich meer georiënteerd op de vruchtbare hellingen van de Etna dan op maritieme activiteiten.
BRONNEN VAN INKOMSTEN Belangrijke markt. Handelscentrum en dienstensector.
|
Omdat we op de dag van vertrek pas in de late namiddag naar Schiphol
vertrekken, bezoeken we in de ochtend een stad die in de loop der tijd een
beruchte naam als centrum van de maffia heeft verworven, Catania. Die naam heeft
deze mooie stad in mijn ogen zeker niet verdiend. Ik voel me er erg op mijn
gemak, bespeur niets van enige criminaliteit en er is bovendien genoeg te zien
aan monumentale bouwwerken, met name uit de tijd van de Siciliaanse barok.
Hoewel het altijd een grote, belangrijke havenstad is geweest, heeft Catania in
al die eeuwen een ondergeschikte rol gespeeld. Was het niet Syracuse, dan was
het wel Messina of Palermo die de eerste viool speelden.
De
geschiedenis van de tweede stad van Sicilië is onverbrekelijk verbonden met de
Etna, waarvan talrijke catastrofale uitbarstingen het lot van Catania hebben
bepaald. De stad werd in de 8e eeuw voor onze jaartelling gesticht en als een
bloeiende Griekse kolonie trok Catania al snel de niet zo onbaatzuchtige
belangstelling van andere mediterrane volkeren. In de 5e eeuw v.Chr. werd het
door Syracuse bezet en daarna door de Carthagers, om in het jaar 263 v.Chr. in
handen van de Romeinen to vallen. Onder de Pax Romana genoot Catania een rustig
bestaan, dat in het jaar 121 werd verstoord door een hevige uitbarsting van de
Etna, waarvan Plinius de Oudere uitgebreid verslag deed. Daarna onderging
Catania talrijke invallen van Vandalen, Byzantijnen, Noormannen en Zwaben, die
veel ravage aanrichtten. Ook de Middeleeuwen verliepen niet zonder problemen; in
1169 werd de stad geteisterd door een aardbeving en daarna kwam de Zwabische
invasie die een eind maakte aan de voorspoed van de Normandische periode. In
1348 werd de stadsbevolking gedecimeerd door de pest. Onder het Huis van Aragon
beleefde de stad een nieuwe bloeiperiode en kreeg in 1437 een universiteit.
Alles ging goed tot een nieuwe eruptie in 1669, die de helft van de stad onder
een aslaag begroef; ook de aardbeving van 1693 richtte grote schade aan. In de
loop van de 18e eeuw werd Catania geheel herbouwd en tegen het einde van de 19e
eeuw was het de voornaamste handelsstad van Sicilië. Door zijn ligging op de
vruchtbare vulkaanhellingen is de hele stadsgeschiedenis gekenmerkt door een
haat - liefdesrelatie met de Etna. De bewoners gaven de voorkeur aan het
bewerken van de vruchtbare vulkaangrond en keerden de zee de rug toe.
