|
|
OMGEVING
In 1968 heeft Herten haar duizendjarig bestaan herdacht. Natuurlijk bestond niet de toenmalige gemeente een millennium, maar werd de naam Herten duizend jaar geleden in een oorkonde voor het eerst genoemd. Volgens deze oorkonde zou koningin Gerberga, echtgenote van de koning van Frankrijk, in 968 een schenking hebben gedaan aan de St. Remigiusabdij te Reims (F), tot welke schenking ook een villa Hertra behoorde. Deze villa Hertra is Herten. De naam wordt in verband gebracht met de Germaanse godin Hertha, godin van de vruchtbaarheid. Ter plaatse zou een heiligdom voor deze godin zijn geweest en later zou op de bewuste plek een (Romeinse) tempel en nog later een christelijke kerk zijn gesticht. Het bouwen van christelijke kerken op de plaatsen van hun Romeinse en Germaanse voorgangers komt vaker voor. Zo is het opvallend dat in de onderbouw van de in 1881 afgebroken St. Michaelkerk van Herten Romeinse bouwmaterialen, zoals dakpannen en tufsteen, zijn aangetroffen.
De plaatsnaam Swalmen wordt voor het eerst vermeld in het begin van de twaalfde eeuw. In een opgave van de inkomsten van de Onze Lieve Vrouwe Kerk van Aachen, die te dateren is omstreeks 800 of iets later, wordt gesproken over Sualmo, de plaats die wij nu kennen als Swalmen. Dit stadsdeel, dat zal niet verbazen, dankt zijn naam aan het riviertje de Swalm. We spreken hier van een hydroniem of waternaam. Mogelijk is in de einduitgang '-en' een verzwakking van het oude heem(huis) te zien zodat de betekenis van Swalmen 'huis aan de Swalm' zou zijn. De riviernaam Swalm op haar beurt zou uit het oud-Hoogduitse suellan te verklaren zijn hetgeen in het Nederlands zwellen is. De rivier zou aldus zijn genoemd, omdat het water daarin, als gevolg van hevige regenval, snel zou stijgen en buiten de oevers treden. Overigens hebben veel woorden van Germaanse oorsprong met een beginklank 'zw' associaties met een slingerende beweging. Vergelijk bijvoorbeeld zwaaien, zwalken, zwenken, zweven en zwieren.
|
Het aan de heilige Dionysius gewijde kerkje van Asselt ligt op een van de mooiste plekjes die Midden - Limburg rijk is. Lange tijd is het bekend geweest onder de naam 'rozenkerkje', vanwege de vele bloeiende rozen die in de zomer deze bedeplaats sierden. Het oudste gedeelte van de kerk, het uit keien opgetrokken vierkante schip, is te dateren als vroegromaans, dus elfde-eeuws. Aansluitend aan het 'grote' schip bevindt zich het nieuwe gedeelte, dat gebouwd is tijdens de laatste restauratie in 1917. Dit gedeelte bevat het priesterkoor met sacristie en de kinderkapel. Hierboven bevindt zich het gravenkoor. Dit laatste is een aparte ruimte voor de grafelijke familie Wolff - Metternich. Eveneens uit 1917 stamt de crypte, die onder het priesterkoor lilt. De toren werd gebouwd omstreeks 1550, nadat de oorspronkelijke toren, die aan de westkant was gelegen, onder druk van het hoge Maaswater instortte. Het interieur van de kerk is eveneens de moeite waard. Bijzonder is de Romaanse doopvont. Interessant is eveneens het dorpsmuseum dat tegenover het kerk ligt.
FOTOCOLLAGE ASSELT
(Klik op een thumbnail voor een vergroting.)
Weinigen zullen vermoeden dat het kleine Merum, vroeger ook wel Mereheim genoemd, ooit de zetelplaats geweest is van een aanzienlijk adellijk geslacht. De van Mereheims bewoonden de burcht waarvan nu alleen nog maar een ruïne over is: de Oudenborg. Reeds in 1088 is er sprake van een Conradus van Mereheim en in 1189 neemt een Rutger van Mereheim aan de derde kruistocht deel. De van Mereheims waren verwant aan de graven van Limburg en Loon en hun ster rees snel. Echter, door verervingen en schenkingen waren hun eigendommen reeds aan het einde van de twaalfde eeuw verbrokkeld en nog geen eeuw later was het geslacht verdwenen uit de streek.
 |
 |
De burcht wordt in 1240 voor het eerst genoemd, maar moet op dat moment al anderhalve eeuw oud zijn. Wat heden nog rest van de burcht is een deel van een dertiende-eeuwse donjon. Die zware toren is opgetrokken uit maaskeien, zandsteen met als versiering tufsteenbanden. In de negentiende eeuw was het landgoed eigendom van de families Petit d' Oudenborgh en Magnée de Horn. De Oudenborg is het enige bouwwerk in het stadsdeel Herten dat uit de middeleeuwen dateert.
Boukoul is een klein dorpje onder de rook van het grotere Swalmen. Het ligt aan de rand van een fraai bos. Het dorpje zelf heeft niet veel te bieden (wel een handboogverenigigng van formaat met vele kampioenen, Soranus), maar in de buurt liggen verscheidene kastelen en buitenhuizen. Het grootste is kasteel Hillenraad; helaas is het niet toegankelijk voor nieuwsgierige bezoekers. U kunt het wel vanaf de ringvaart bekijken. Een ander herenhuis is Zuidewijck - Spick.
FOTOCOLLAGE BOUKOUL
(Klik op een thumbnail voor een vergroting.)
AL ONZE ANDERE REISVERSLAGENALASKA / ANDALUSIË / ARGENTINIË / AUSTRALIË / AVONTUREN / BALI / BALKANREIS / BELGIË / BELIZE / CANADA / CALIFORNIË / CHILI / CHINA / CUBA / CURAÇAO / CYPRUS / DENEMARKEN / DUITSLAND / ECUADOR / EGYPTE / ENGELAND / ESTLAND / FILIPPIJNEN / FINLAND / FOTOSITE / FRANKRIJK / GUATEMALA / HONGARIJE / INDIA -NOORD / INDIA -ZUID / INDIA -RAJASTHAN / IRAN / ISRAËL / ITALIË / JAVA / JORDANIË / KRETA / KROATIË / LETLAND / LITOUWEN / MADEIRA / MALEISIË / MALLORCA / MALTA / MAROKKO / MEXICO 1 / MEXICO 2 / NEPAL / NEW YORK / NOORWEGEN / OEZBEKISTAN / OOSTENRIJK / PARAGUAY / PERU / POLEN / REISFOTO'S / RUSLAND / SCANDINAVIË / SICILIË / SINGAPORE / SLOVENIË / SLOWAKIJE / SRI LANKA / SUMATRA / SYRIË / THAILAND / TSJECHIË / TUNESIË / TURKIJE 1 / TURKIJE 2 / UNESCO - SITE / URUGUAY / USA / ZUID-AFRIKA / ZWEDENLaatste update: jan. 2010 |
