MEXICO CITY 2

Archeologisch Museum

13. Museo de Antropologia

Het museum is in 1964 gebouwd door de befaamde Mexicaanse architect Pedro Ramirez Vasques. Pas in 1968 werd dit imponerende bouwwerk voor het publiek geopend. Mooi vinden we vooral de enorme fontein in de vorm van een paddestoel die heel kunstig geconstrueerd is. Het museum is verdeeld in verschillende afdelingen die allen een bepaalde cultuurperiode, volk of een gedeelte van het land bestrijken. We brengen er heel wat uurtjes door.

Mexico was al 10.000 jaar geleden bevolkt en wel door jagers en verzamelaars. Deze lui, waarschijnlijk de voorvaderen van de Indianen, hebben onder meer de mammoet hier uitgeroeid. Na de cultivering van de maïs konden de rondtrekkende stammen hun nomadisch bestaan vaarwel zeggen en zich in vruchtbare gebieden vestigen. Al eeuwen voor Christus waren grootse culturen in met name de hoogvlakte gevestigd. Alleen de bekende Olmeken woonden in de nabijheid van de kust. Daarna verschenen verschillende volkeren met hun verscheidenheid aan culturen op het toneel, te beginnen met de Teotihuacanen, gevolgd door de Tolteken en de Azteken in het bassin van de stad Mexico. Rond de stad Oaxaca

We bezoeken de hallen en exposities van al deze volkeren. Het is ongelofelijk om te zien en te ervaren hoe hoog ontwikkeld met name de Maya's, Zapoteken en de Azteken al waren. Met name van hun bouwkundige prestaties en hun kennis van de astronomie worden we stil. De kleinere volkeren (bijvoorbeeld die langs de kusten en uit het woestijnachtige noorden) kunnen ons minder bekoren. Het gaat hier om de Tarascanen (rond het meer bij Patzcuaro dat we nog gaan bezoeken), de Huascanen uit de omgeving van San Luis de Potosi en de Tarahumara's die bij de Copper Canyon leven. Enkele hoogtepunten uit dit voortreffelijke museum: de nagebootste crypte uit Palenque (we hebben die ook in het echt gezien drie jaar eerder), het imponerende zonnewiel (een soort kalendersteen) en het fronton van een tempel uit Teotihuacán. Daarnaast zijn het vooral de beelden die onze bewondering wekken. Op de eerste etage wordt het leven van de Indianen in de verschillende regio's ná Columbus uitgebeeld, maar daarvoor hebben we geen tijd meer. We drinken nog iets in de dure cafetaria voor we met een taxi doorgaan naar het westelijke autobusstation Poniente. Daar kopen we alvast buskaartjes voor de reis naar Patzcuaro over enige dagen. We zitten hier in de arme buitenwijken. Dat zie je duidelijk aan de rotzooi op de grond, de ongure types die er rondhangen en de stinkende markt met kraampjes die uit afvalmateriaal in elkaar zijn geflanst. De zwaar bewapende politiepelotons patrouilleren hier niet voor niets. Vlakbij ligt het metrostation Observatorio, waar we opstappen om die deprimerende derdewereldscènes te verlaten en met de metro terug naar het centrum gaan.

Het reizen met de metro verloopt soepel en geruisloos, de Fransen hebben rubberen wielen onder de rijtuigen gelegd. We eten in een eenvoudige gelegenheid 'alhambres' (letterlijk: voor de honger), ruime, smakelijke porties met allerlei pittige gerechten door elkaar. Die avond regent het voortdurend, daarom drinken we duur Bohemia-bier in de hotelbar en niet elders. De regen houdt de hele nacht aan en overstemt zelfs het lawaai van de 'bomba', tot grote vreugde van Clim.

14. De Zwarte Madonna van Guadeloupe

Hoewel we pas om half tien opgepikt zouden worden, staat het busje van Linea Gris al om kwart over negen voor het hotel gereed. Eerst rijden we naar hun kantoor in de Zona Rosa (de voormalige 'rosse buurt', vandaar de naam), waar we in een ander busje stappen en ergens op wachten. We schijnen daar niet langdurig te mogen parkeren en een politieagent maant ons bars te vertrekken. Dus we rijden rondjes, zo blijven we al bewegende in de buurt. Ondertussen praten we met de gids in het Engels over de aardbevingen en de 'propina's' (zogenaamde fooien; eigenlijk smeergeld, steekpenningen) voor de verkeerspolitie.

Ons eerste doel is het bedevaartsoord van de Madonna van Guadeloupe in het noorden van de stad. We stappen uit tussen de kraampjes met relikwieën, religieuze parafernalia en Mariabeeldjes. We bezichtigen er het opvallend kleine beeld van de "Zwarte Madonna", terwijl we langzaam op een lopende band eraan voorbij schuiven. Het lijkt alsof de ogen van de Heilige Maagd ons nastaren. Het volk is erg devoot en gedraagt zich vol eerbied. Er is net een mis aan de gang in de nieuwe kerk, een enorm modern gebouw dat uit de jaren zestig stamt en 10.000 gelovigen kan bevatten. De oude koloniale kerk is te bouwvallig geworden omdat ze langzaam maar zeker in de zachte grond wegzakt. Op het grote plein voor de kerk plegen arme zondaars letterlijk door het stof te kruipen uit boetedoening.

We pikken andere toeristen op: twee jonge mannen uit Chicago, een paartje uit Hannover (het meisje is uitgerust met een perfect lijf à la Steffi Graf) en een sympathieke jonge Japanse vrouw die in Harvard heeft gestudeerd en een maand rondreist voor ze met haar nieuwe baan bij de Unesco in Parijs gaat beginnen. We rijden eerst weer terug naar het centrum, want de Duitse heeft haar regenjas vergeten. Daar stappen we opnieuw over, nu in een grote bus met airco, dat vinden de beide Amerikanen beter. We hebben een andere gids gekregen, een jonge Mexicaanse, Erna genaamd, die haperend Engels spreekt. Maar wat zij mist aan vocabulaire vergoedt zij ruimschoots met een uitgebreid arsenaal aan mimische technieken. Een half uur later zijn we dan eindelijk in Teotihuacan, na een tijdlang langs een zoutmeer gereden te hebben.

TEOTIHUACAN

Een bijzonder interessante en heel uitgestrekte archeologische site waar je uren kunt ronddwalen

15. Archeologische parel Teotihuacán

Voor we de echte site gaan bezoeken stoppen we bij de geijkte 'tourist trap', de souvenirshop. Daar krijgen we enkele gratis glaasjes tequila en mescal aangeboden. De souvenirs bestaan vooral uit kunstig bewerkte beelden van allerlei soorten materiaal van steen; ze zijn van hoge kwaliteit en van navenant prijsniveau. We kopen er niets. Buiten staat een aan alcohol verslaafde muilezel die hele flessen bier in één grote slok achterover slaat, en dat de hele dag door!. Verder zijn er nog handwerklieden aan de gang met weven en slijpen van steen; een soort 'oude ambachten' op zwoele zomerse zaterdagmiddagen in Nederland, daar lijkt het een beetje op. We rijden met de bus rond het uitgestrekte opgravingterrein en gaan door de oostelijke ingang naar binnen. We talmen niet lang en beklimmen dadelijk de 63 meter hoge Piramide van de Zon.

Na tien minuten staan we op de top, waar het enigszins dringen is geblazen, we zijn niet bepaald de enigen hier. Mooi uitzicht over het hele gebied. De vallei is omringd door bergen. Jammer genoeg is het zwaar bewolkt, waardoor mijn foto's van slechte kwaliteit zijn. De foto's van Clim met zijn compact camera, die zich automatisch op de lichtomstandigheden instelt, zijn daarentegen wel goed gelukt. We lopen de Avenida de la Muerte (Laan van de Dood) af, waar we om de tien meter door de zoveelste illegale verkoper met beeldjes en dergelijke worden belaagd. Eigenlijk mogen die zich niet op het terrein van Teotihuacán ophouden, maar een kleine propina aan de toezichthouders en controleurs (die doorgaans trouwens toch liggen te dutten in de schaduw) verricht ook hier wonderen. Aan de Avenida liggen tientallen kleinere piramiden. Op het einde doemt de Piramide van de Maan op, met zijn 46 meter hoogte iets kleiner dan zijn grote broer, die van de Zon. Ik spaar mijn versleten knieën en blijf beneden wachten terwijl Clim naar boven klautert.

Inmiddels is het tijd geworden om te lunchen, we hebben daar 9 dollar extra voor betaald. Het is een lopend buffet dat met een Indiaanse liveshow met dans en muziek wordt opgevrolijkt. Clim vist bij de schaal met gebraden kip herhaaldelijk achter het net. Ik maak een praatje met de Japanse, die alleen maar salade en zo eet. Om half vier staan bezoeken aan de Citadel en aan de Tempel van Quatzalcoátl op het programma. We krijgen er een rondleiding. Bij ons bestaat de indruk dat de mooiste stukken weg zijn en nu in het museum in de Stad staan te pronken. Om een oude man een plezier te doen koop ik van hem wat verschoten prentbriefkaarten. Op de terugweg houdt Erna een quiz, waarbij ze er angstvallig voor zorgt dat we allemaal een kleinigheid winnen. Clim speelt het spelletje niet mee en beantwoordt expres (?) alles fout. Tenslotte stelt Erna vertwijfeld haar laatste vraag: "Okay, what's my name?" “Elisabeth,” antwoordt Clim doodleuk.

Om half zes worden we voor ons hotel afgezet. Die avond blijft de regen uit, zodat we nog wat door de straten kunnen zwerven. Even voorbij de Alameda belanden we toevallig bij het monumentale postkantoor, de Correos genaamd, waar we postzegels kopen in een art deco interieur met veel balustraden en trapleuningen van smeedijzer. Eten doen we bij de Taco Inn, ze hebben daar ook fantastische cappuccino’s. De volgende morgen betaalt Clim met Thomas Cook travelers cheques het hotel en haal ik ons kluisje leeg. Met een Volkswagen 'beetle' laten we ons naar het autobusstation Poniente (betekent: westen) brengen om daar de reis naar het stadje Patzcuaro aan te vangen.


Mexico is eigenlijk nog een ontwikkelingsland met veel armoede en misère.

[ Heenreis ] [ MexicoCity1 ] [ MexicoCity2 ] [ Patzcuaro ] [ Morelia ] [ Guanojuato ] [ SanLuisdePotosi ] [ Zacatecas ] [ Durango ] [ Chihuahua ] [ CopperCanyon ] [ Woestijnrit ]

ONZE ANDERE REISVERSLAGEN

ALASKA / ANDALUSIË / ARGENTINIË / AUSTRALIË / AVONTUREN / BALI / BALKANREIS / BELGIË / BELIZE / BULGARIJE / CANADA / CALIFORNIË / CHILI / CHINA / CUBA / CURAÇAO / CYPRUS / DENEMARKEN / DUITSLAND / ECUADOR / EGYPTE / ENGELAND / ESTLAND / FILIPPIJNEN / FINLAND / FOTOSITE / FRANKRIJK / GRIEKENLAND / GUATEMALA / HONGARIJE / INDIA -NOORD / INDIA -ZUID / INDIA -RAJASTHAN / IRAN / ISRAËL / ITALIË / JAVA / JORDANIË / KRETA / KROATIË / LETLAND / LITOUWEN / MADEIRA / MALEISIË / MALLORCA / MALTA / MAROKKO / MEXICO YUCATAN / MEXICO / NEPAL / NEW YORK / NOORWEGEN / OEKRAÏNE / OEZBEKISTAN / OOSTENRIJK / PARAGUAY / PERU / POLEN / PORTUGAL / REISFOTO'S / ROEMENIË / RUSLAND / SCANDINAVIË / SICILIË / SINGAPORE / SLOVENIË / SLOWAKIJE / SPANJE / SRI LANKA / SUMATRA / SYRIË / THAILAND / TSJECHIË / TUNESIË / TURKIJE / UNESCO - SITE / URUGUAY / USA / ZUID-AFRIKA / ZWEDEN