HEENREIS

(NB  De verteller is Jos Schmitz.)

1. Overnachten op Schiphol

  Op donderdagavond nemen we een taxi naar het station, het is even na tien uur. De taxichauffeur blijkt Rafet Ozdemir te zijn, een voormalige Turkse leerling van Jos. Hij spreekt zo goed 'plat Remunjs' dat Clim eerst niet in de gaten heeft dat het hier om een Turk gaat. De NS heeft onlangs een nieuwe dienstregeling ingevoerd, waardoor we in Duivendrecht over kunnen stappen. Zo vermijden we het Centraal Station in Amsterdam en zijn we een kwartier eerder op Schiphol. De hele nacht houden we ons in en rondom de Plaza bij de tweede vertrekhal op. Het is er boven verwachting druk, vooral met afhalers en passagiers van verlate chartervluchten en vroege ochtendvluchten naar nabije toeristische massabestemmingen. We lezen, puzzelen en slapen wat. Tegen half acht schijn ik in zo'n diepe slaap te zijn gevallen dat ik begin te snurken. Een aardige surveillante van de burgerwacht (die hier de hele nacht al heeft gepatrouilleerd) maakt me voorzichtig wakker. Snurkende mensen passen niet bij het smetteloze imago van een modern Schiphol. Het voert haar echter te ver om me, net als al die haveloze zwervers en verslaafden, uit het gebouw weg te sturen.

2. Verhoor bij inchecken

0m acht uur begeven we ons naar de desk van Delta om onze tickets op te halen. De balie van Delta ligt naast die van El Al en wordt streng bewaakt door bewapende marechaussees. We worden aan een 10 minuten durend interview (in feite gewoon een verhoor) onderworpen: 
Wat gaan we doen in de USA? Zij we er al eens eerder geweest? Waar hebben we geboekt? Welke hotels hebben we aldaar? Hebben we cadeautjes of pakjes voor anderen in onze bagage? Wie heeft ons helpen inpakken? 
Kortom allemaal vragen die men zoal stelt bij de uitgebreide Israëlische veiligheidsgesprekken die ik al vaker heb meegemaakt. In Israël is zoiets bij El Al standaardprocedure, maar hier bij een gewone Deltavlucht naar Amerika ook al? De functionaris spreekt Nederlands met een Amerikaans accent, gelukkig is hij vriendelijk en beleefd. In Israël zijn de beambten, vaak vrouwen, doorgaans stug en nors. Als men vindt dat wij niets op onze kerfstok hebben en er ook niet als verkapte terroristen uitzien, mogen we door de douane. Om 11.00 uur staan we  bij de gate klaar voor vertrek. Om twintig voor twaalf zien we een kwart van Nederland (Noord-Holland, Waddenzee, Friesland en het IJsselmeer) al kleiner wordend onder ons wegglijden. We testen vol vuur onze topografische kennis op die levende landkaart. Nee, dat is niet Vlieland, dat is Ameland! Kijk, de Afsluitdijk. En dat moet de Hondsbossche Zeewering zijn, want rechts ervan ligt Alkmaar.....

3. Crossing the Atlantic

Het eten tijdens de 8 uur durende vlucht is matig. De bemanning bestaat uit een mixture van jong en oud, man en vrouw, Amerikaans en Nederlands. We vliegen in een Boeing 737. Van pitten onderweg komt niet veel terecht. Tegen het einde van de vlucht staren we naar de horizon om de skyscrapers van Manhattan te zien, maar we zitten net aan de verkeerde kant tijdens de landing. Onder ons zien we wel honderden zeilboten en waterskiërs  die zich op deze zonnige zondagnamiddag in Jamaica Bay onder aan Long Island aan het verpozen zijn. Ook hebben we een goed uitzicht op de New Yorkse wijk Brooklyn. Nou ja, wijk, in feite is het een op zichzelf staande miljoenenstad.

4. Kort verblijf in the Big Apple

0m half wee lokale tijd komen we aan in Terminal 3, dat is de Delta-terminal. Alle Amerikaanse maatschappijen hebben op John F. Kennedy Airport een eigen terminal. Dat is ook zo op andere vliegvelden in de USA. Buitenlandse maatschappijen moeten met Delta (of een andere maatschappij, bijvoorbeeld Northwest) een contract sluiten willen ze hier starten en landen. In lange rijen schuifelen we tussen de afzettingen door naar de douanehokjes; het reizigersvee (want zo voelen we ons) wordt door een aantal voormalige werkloze jongeren van diverse etniciteit (weinig blanken in ieder geval) letterlijk in goede banen geleid. Uiteraard is roken overal ten strengste verboden. We hebben een Visa Waiver ingevuld; hiermee krijgen we als onderdanen van een bevriende natie probleemloos toegang tot het beloofde land, ofwel God's Own Country. We moeten wachten op onze bagage, wijzen die aan waarna ze doorgelabeld wordt naar onze vlucht naar Mexico. Dit onderdeel Transit is ronduit slecht geregeld; geen ordelijke rijen, nauwelijks borden of aanwijzingen, chaotische toestanden en alles handwerk. Het personeel lijkt regelrecht uit het getto te komen. Heel on-Amerikaans in ieder geval. We vrezen het ergste, zullen onze tassen Mexico City überhaupt wel bereiken?  

Ondertussen hebben we onbedwingbare zin in een sigaret gekregen. We zijn al meer dan tien uur van een paffertje verstoken gebleven. Binnen heerst een absoluut rookverbod, maar na enig wanhopig speurwerk ontdekt Clim een uitgang waardoor we naar buiten kunnen. We gaan in enkele uren tijd drie keer naar buiten om sigaretjes te roken. Buiten is het heet, kaal en druk. Rondom de terminal is geen boom te bekennen, we zijn er omgeven door autowegen en op- en afritten. Dit is echt autoland. Als we weer naar binnen willen, worden we opnieuw gecheckt. We moeten tot halfzeven wachten voor we aan kunnen sluiten bij de rij wachtenden voor de vlucht naar Mexico. Hier is weer chaos troef: eerst mogen de businessclass­passagiers naar binnen, dan volgen de gehandicapten en tenslotte mogen wij als economy passagiers rij voor rij onze plaats gaan opzoeken. De aankondigingen zijn zowel in het Spaans als het Engels en zijn soms gewoon onverstaanbaar ongeacht de gebruikte taal. Vragende blikken, verwarring en gedrang zijn dan ook het gevolg. Enfin, om zeven uur 's avonds zitten we weer in de lucht. We ontwaren nog net een glimp van het World Trade Centre dat als een reusachtige lucifer nagloeit in het warme licht van de ondergaande zon.  

5. Met Delta naar Mexico City

Het personeel tijdens deze vlucht (een echte vlucht met een Deltavlieger ... ) is anders gemengd dan de eerste crew: de Nederlanders zijn vervangen door Spaanstaligen. Een van die Mexicaanse stewardessen spreekt wat Nederlands, dat heeft zij van een vriend (of vriendin, dat is niet duidelijk) uit Utrecht geleerd. Clim zit naast een bejaarde Jood uit Mexico die hem wat tips geeft bij het invullen van de vereiste entry formulieren, deze zitten namelijk nogal onlogisch in elkaar. Deze vlucht is iets korter en duurt vijf uur. Als film krijgen we nu "The Man with the Iron Mask" voorgeschoteld. We kijken niet, maar proberen ondertussen een beetje te slapen. Langdurig vliegen we laag boven Mexico City, de grootste stad van de wereld. Clim geniet vol bewondering van de miljoenen lichtjes die daar beneden als een eindeloze lichtshow schitteren. Daarna gaat alles heel snel, tot onze verbazing moet ik toegeven. Ik had meer oponthoud, bureaucratische rompslomp en corrupte ambtenaren verwacht. Om elf uur staan we al in de aankomsthal. Clim wisselt bij een wisselkantoor enkele van zijn Thomas Cook-traveler cheques ($300) om in de plaatselijke valuta pesos. Later blijkt hij een wel erg ongunstige koers ontvangen te hebben, maar dat hadden we kunnen weten. Op vliegvelden is dat vaak het geval. In het weekend en ook nog tegen de nacht heb je echter weinig keus, want de officiële banken zijn dan gesloten. Voor tien dollar bemachtigen we een taxi boleto (ook veel te duur, maar wat wil je anders) en we springen in een taxi die ons naar hotel Capitol in de Calle Republica de Uruguay midden in het historische centrum brengt. Overdag zijn de brede avenidas verstopt, maar op dit late uur lijken ze wel uitgestorven.

[ Heenreis ] [ MexicoCity1 ] [ MexicoCity2 ] [ Patzcuaro ] [ Morelia ] [ Guanojuato ] [ SanLuisdePotosi ] [ Zacatecas ] [ Durango ] [ Chihuahua ] [ CopperCanyon ] [ Woestijnrit ]

ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA  /  ANDALUSIË   / ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALI   / BALKANREIS / BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GRIEKENLAND  /   GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA -NOORD   /   INDIA -ZUID   /   INDIA -RAJASTHAN   /   IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JAVA   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN     /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   /  OEKRAÏNE  / OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   /  ROEMENIË  / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE /  SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SUMATRA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /   ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN