|
|
Ga naar Fotocollage 1 / Fotocollage 2
MEER INFO VALLEI DRAAVallei van de DraaDe Vallei van de Draa ligt in Zuid - Marokko en vormt min of meer de noordelijke grens van de Marokkaanse Sahara. Oorspronkelijk was het de langste Marokkaanse rivier (1000 kilometer)Na de bocht bij het plaatsje Mhamid verdwijnt de rivier in het woestijnzand. De bedding is over het algemeen droog, behalve na heel veel regen. Bij Ouarzazate is het watervolume echter genoeg voor het bouwen van een stuwdam. Een langgerekte tuinOver een lengte van meer dan 300 kilometer is de Draa een langgerekte, ononderbroken oase. In die nauwe vallei wisselen palmplantages zich af met oleanders, mediterrane vruchtbomen zoals vijgen en granaatappels en wat akkerland. Daartussen ligt een aantal kleine en enkele grotere ommuurde dorpen met een simpele bouwstijl. De vallei is een van de mooiste routes door Marokko, met steeds op de achtergrond de immense steenrijke woestijnplateaus.
Zonsopgang in woestijnVanuit Erfoud (maar ook vanuit Zagora) kun je 's morgens 50 kilometer verderop boven op een zandduin van 100 meter hoog de zonsopkomst bewonderen. Je merkt dan ook goed hoe kil de woestijn 's nachts is geworden. Trui of jasje meenemen dus! Overdag is de woestijn niet zo mooi doordat het felle zonlicht alles weerkaatst en flets maakt, maar bij zonsopkomst en -ondergang zie je pas echt die fraaie kleurschakeringen goed uit de verf komen.
Todhra - kloofIn de buurt van de oase Tinerhir (veel kasbahs daar in de buurt, onder andere een speciaal voor Joden, die al lang weggetrokken zijn trouwens) bevindt zich de spectaculaire Todhra - kloof met het gelijknamige oued (riviertje) dat de kloof diep ingesneden heeft. Steile rotswanden tot wel driehonderd meter hoog, die elkaar hier en daar heel dicht naderen. Free climbers zag ik de rotsen proberen te bedwingen. Zelf heb ik me niet aan die halsbrekende toeren gewaagd. Het is er wel nogal toeristisch, er ligt zelfs een stel restaurants in de onmiddellijke nabijheid, wat afbreuk doet aan de schoonheid van dit natuurverschijnsel.
|
FOTOCOLLAGE 2
Klik voor een vergroting van de miniatuurfoto.
De
Vallei van de Draa ligt in Zuid - Marokko tussen de stad Ouarzazate en het
dorp Mhamid en markeert min of meer de noordelijke grens van de Marokkaanse
Sahara. De Draa begint bij de samenvloeiing van de oueds (semi-droge
woestijnstromen) Dades en Ouarzazate en was oorspronkelijk de langste
Marokkaanse rivier. Tegenwoordig verdwijnt het rivierwater na de bocht bij
Mhamid grotendeels in het woestijnzand. Over een lengte van bijna 750 km is
de rivierbedding over het algemeen droog, behalve bij uitzonderlijke
regenval. Stroomopwaarts was het watervolume echter voldoende voor de bouw
van een stuwdam bij Ouarzazate. Vandaar baant de rivier zich over een 60-tal
kilometers een weg tussen het Anti - Atlasgebergte en de djebel Sarhro, ook
bekend onder de naam Keneg Taghia. Het is een dorre streek zonder enige
vegetatie, met steile kliffen in een maanachtig landschap. Vanaf Agdz
bevloeit de Draa over een lengte van bijna 200 km een nagenoeg ononderbroken
oase. In deze nauwe vallei wisselen fraaie palmplantages of met oleanders,
mediterrane vruchtbomen (vijgen, granaatappelen) en was akkerland.
Daartussen liggen kleine en enkele grotere ommuurde dorpen van een simpele,
strakke bouwstijl. De palmrijke Vallei van de Draa is een van de mooiste
routes van Marokko, met op de achtergrond de immense hamada’s, steenachtige
woestijnplateaus. De palmboom vormt een van de belangrijkste middelen van
bestaan voor de dorpelingen in deze weelderige vallei.
 |
 |
CIJFERS
Rivierlengte: ongeveer 1000 km
WETENSWAARDIGHEDEN
Talen: Arabisch, Berbers /
Munteenheid: dirham /
Godsdienst: Islam /
Belangrijkste steden: Ouarzazate, Zagora
Een bladzijde geschiedenis
De Vallei van de Draa is de bakermat van de Marokkaanse geschiedenis en het
stamland
van talrijke krijgshaftige dynastieën.
BRONNEN
VAN INKOMSTEN
Traditionele landbouw: palmplantages, gerst, henna, saffraan, cozen.
Schapen-, geiten- en runderteelt. Handwerk: tapijten, aardewerk. Toerisme.
Evenals in andere landen van de Maghreb is van de vroege geschiedenis van
Marokko weinig bekend. De Berbers, nomadische veeboeren en landbouwers,
worden als de eerste bewoners van dit gehele Noord - Afrikaanse gebied
beschouwd. De Maghreb behoorde min of meer tot het Byzantijnse Rijk, totdat
in de 7e eeuw de Arabieren het gehele gebied bezetten en na de verovering
van Spanje heer en meester waren over een rijk dat zich uitstrekte van
Perzië tot aan de Atlantische Oceaan. Maar de Arabische veroveraars moesten
voortdurend het hoofd bieden aan de opstandige Berbers. Orthodoxe
mohammedanen van de Sanhadja - clan, afkomstig uit Mauritanië, bezetten de
Vallei van de Draa en deze Almoraviden breidden vandaar hun machtsgebied uit
tot aan de Spaanse stad Zaragoza. Uit deze tijd dateert ook Marrakech, de
belangrijkste stad van Zuid - Marokko.
Een andere Berberstam, de Almohaden, nam in de 12e eeuw de plaats in van de
roemruchte Almoraviden. Maar het grote rijk was moeilijk te besturen en de
Meriniden, een nomadenvolk uit de streak van de Draa, namen al snel de
plaats in van de Almohaden. Tegen het einde van de 16e eeuw werd Zuid -
Marokko beheerst door de Saadiërs, die een heilige oorlog tegen de
Portugezen begonnen en dit deel van Zuid - Marokko tot een mate van welvaart
brachten. Tegen het einde van de 17e eeuw werd Marokko onder de Alawiten
verenigd, maar de vrede was van korte duur en dankzij de binnenlandse
twisten konden de Europeanen hier hun gezag vestigen. In de 19e eeuw kwam de
Hoge Atlas en het zuiden van Marokko onder de heerschappij van de Glaoui,
een assertieve Berberstam. De door de zoutmijnen rijk geworden Glaoui
deelden de lakens uit en bezetten zelfs ministeriële posten. In 1912
aanvaardden zij het protectoraat van Frankrijk. De Glaoui - clan is
tegenwoordig her en der verspreid, maar hun prachtige kashba van Taourirt,
tegenwoordig verlaten, is nog een van de grote trekpleisters voor het
niet-onaanzienlijke toerisme in deze landstreek.
KLIMAAT
Woestijnklimaat. Gemiddelde temperaturen in Zagora: koudste maand, 12° C;
warmste maand, 35° C.
Neerslag: minder dan 100 mm per jaar.
BEZIENSWAARDIGHEDEN
De weg door het zeer contrastrijke landschap, de stuwdam el Mansour Eddahbi,
het panorama van de djebel Sarhro, de palmplantages en de ksour, djebel
Zagora.
DE SAHARATUNESIË, WESTELIJKE SAHARA,
MAROKKO, MAURITANIË, MALI, ALGERIJE, Breedte Sahara 4800 km / Ouderdom 5 miljoen jaar De Sahara strekt zich over een derde van het Afrikaanse continent uit en is daarmee de grootste woestijn op aarde. Vanuit de ruimte bezien is hij ongeveer even groot als de Verenigde Staten. De Sahara is ook een van de warmste plekken op aarde. Maar hoewel de temperatuur kan oplopen tot 58° C, is het niet de hitte, maar de droogte die hem woestijn maakt. Een harde onvoorspelbare wind is kenmerkend. Soms waait deze dagenlang en raakt alles onder een enorme laag stof en zand bedolven. Het Sahara-landschap is zeer gevarieerd; ruim een kwart van de woestijn is zand, de rest bestaat uit grindvlakten, rivierbedden, plateaus en vulkanische bergen. De enorme zeeën van golvende zandduinen strekken zich over honderden kilometers uit en bereiken hoogten van 170 m, terwijl de Draa, een bergachtige zandrichel, 340 in hoog is. Het noorden heeft een droog subtropisch klimaat met twee regenseizoenen, de centrale en zuidelijke streken kennen een droog tropisch klimaat. Langs de westkust zorgt de Canarische Golfstroom voor een mistige, rijk begroeide kuststrook waar het koeler is dan in de rest van de woestijn. In de meeste delen van de Sahara valt de geringe neerslag onregelmatig en het is jaarlijks gemiddeld nog geen 7,5 cm. Verrassend is dat het in sommige regio's 's winters vriest. In het centrale gebied daalt de temperatuur tot onder het vriespunt en op de bergtoppen Emi Koussi en Tahat ligt dan sneeuw. De flora en fauna zijn uiterst specifiek geworden om te kunnen overleven. Tot de echte woestijnsoorten behoren de woestijnvos, hoornadder, woestijnspringmuis, houbara trapgans, woestijnegel en dorcasgazelle. De jachtluipaard, steenarend en moeflon komen in het Atlasgebergte voor. De uitgestrektheid van de woestijn zelf is subliem – 's nachts wanneer het fris is, lijken de sterren zo dichtbij dat je ze kunt aanraken en is de stilte overweldigend. Woestijnbewoners zeggen dat je aarde kunt horen draaien als het windstil is. |
