|
 |
Het grootste gebied met Romeinse ruïnes in Marokko
ligt op een plateau op 28 kilometer afstand van Meknes. Het is niet alleen
interessant voor archeologen. Het landschap lijkt veel op dat van Sicilië met
zijn ruïnes, cactussen, agaves, maar ook graanvelden
en olijfboomgaarden. Het zijn de enige Romeinse overblijfselen in Marokko die
nog onderhouden worden.
|
 |
Je loopt er tussen triomfbogen, thermen, basilieken, oliepersen en de zuilen
van patio's. Zeer het bekijken waard zijn de mozaïeken op de vloeren. Ze zijn in
redelijke staat weer blootgelegd. De stad telde in de 2e en 3e eeuw na Christus
meer dan 10.000 inwoners en was de hoofdstad van de Afrikaanse provincie
Mauritanië.
|
 |
De Romeinse keizer Caracalla (de uitvinder van de inflatie,
want hij verminderde het goudgehalte van de munten met de helft om zijn
bouwwerken te kunnen bekostigen) was afkomstig uit deze streek. Vergeleken
met de archeologische opgravingen in Turkije, Tunesië, Syrië en Jordanië is
Volubilis echter niet zo interessant. |
 |
Op de weinig overgebleven zuilen hebben zich ooievaars
genesteld. Nadat het in 800 geheel verlaten werd, diende het eeuwenlang als
steengroeve voor het stadje Moulay Idriss en de nabij gelegen grotere stad
Meknes.
|
|
Triomfboog (Volubilis)
Overblijfsel van een Romeinse buitenpost
Het Antieke
Rome werd pas in 1800 door Londen voorbijgestreefd als de grootste
stad van Europa. Aan 60% van de gigantische graanbehoefte van de
bevolking werd voldaan door de Romeinse koloniën in Noord-Afrika. Na
de inname van Carthago trokken de Romeinen westwaarts naar wat nu
Algerije en Marokko is, en in 25 v.Chr. stelde keizer Augustus de
jonge Berberprins Juba II als plaatselijk heerser aan. Juba II
trouwde met de dochter van Marcus Antonius en Cleopatra. Zijn
hoofdstad was vermoedelijk Volubilis, ten noorden van het huidige
Meknés en al van de 1e tot de 3e eeuw een welvarende stad waar de
Romeinse provinciaal gouverneur resideerde. De stad was door muren
omringd en telde op zijn hoogtepunt zo'n 20.000 inwoners.
Na het vertrek
van de Romeinen bleef Volubilis een christelijk centrum tot in de 7e
eeuw Arabische veroveraars verschenen. De plaatselijke Berbers
bekeerden zich tot de Islam en noemden de stad naar een Marokkaanse
bloem sindsdien Oualili, maar de sultans verbleven elders en de stad
raakte in verval. De stad werd ernstig getroffen door de
verwoestende aardbeving van 1755, die ook o.a. Lissabon ruïneerde.
Het huidige
Volubilis heeft de mooiste ruïnes van Marokko. De plaats is een
uitzonderlijk goed bewaard voorbeeld van een grote Romeinse
koloniale stad aan de rand van het imperium. De voor keizer
Caracalla in het jaar van zijn dood gebouwde triomfboog heeft de
aardbeving min of meer ongeschonden doorstaan. De marmeren zuilen en
siermedaillons zijn indrukwekkend, maar het bovenste deel van de
boog, dat zou zijn gedomineerd door een heroïsch beeld van de keizer
in zijn strijdwagen, is verdwenen. De boog stond aan het eind van de
voornaamste hoofdstraat van de stad, de Decumanus Maximus. Andere
bezienswaardigheden in Volubilis zijn het forum, het
parlementsgebouw en de fraaie mozaïekvloeren in het Huis van Venus
en het Huis van de Werken van Hercules. |
Vlakbij ligt de heilige stad
Moulay Idriss, waar de eerste Islamitische stichter van Marokko (naar wie de
stad is vernoemd) begraven ligt. Het stadje heeft van verre de vorm van een
kameel, zegt men, maar dat kon ik er niet uit opmaken. De bewoners zijn er zeer
streng in de leer. De stad kenmerkt zich wel door de groene daken van de huizen
die tegen de hellingen van de Jebel Zerhoun zijn gebouwd. Het is een belangrijke
bedevaartsplaats en een van de schilderachtigste stadjes van het land. In
september vindt er in een tentenkamp een belangrijk heiligenfeest plaats dat
jaarlijks meer dan een miljoen bezoekers trekt.
Klik voor een vergroting van de miniatuurfoto.
|
