Dit is een web uit de reisserie van Jos en Clim Schmitz.
MAROKKO
LAND VAN BERBERS EN WOESTIJNEN
INLEIDING
Deze reis vond plaats in het voorjaar (Pasen) van 1994. Clim was
weer eens thuis gebleven, zodat Jos alleen op stap ging.
Hij vloog met een
vroege chartervlucht van Transavia
naar Agadir en reisde vervolgens met een touringcar via Taradount, Ouarzazate en Zagora naar
het noorden, waar hij de plaatsen Meknes, Fes en de Romeinse ruïnestad Volubilis
bezocht. Via Marrakech keerde hij naar het zuiden terug om naar huis te vliegen. De
vlucht Nederland - Marokko (en andersom) duurt ongeveer 4 uur.
Omdat hij zijn aantekeningen kwijtgeraakt is zal het hierna
volgend verslag uiterst miniem zijn. Geen nood, als compensatie hebben we daarom
heel veel foto's opgenomen. We hopen dat ze u zullen bevallen. U kunt op de
thumbnails van de diverse fotocollecties klikken voor een vergroting.
De laatste jaren is Marokko
bij uitstek een vakantieoord in opkomst. Mede door het tegenwoordig
gemakkelijk bereikbare Marrakech. Een souk waar je eindeloos kunt
rondstruinen, en een bedrijvigheid waar je u tegen zegt. Op slechts
een paar uur vliegen loop je dus in een echt ‘duizend-en-één-nacht-sfeertje’.
Heerlijk, maar ook erg druk. Wie een dag (of nacht) in deze drukte
wel genoeg vindt, kan overwegen om een strandvakantie in Agadir te
boeken, en van daaruit Marrakech te bezoeken. De stad Agadir is een stuk
moderner, en vooral populair vanwege het tien kilometer lange
strand.
Marokko is een mooi vakantieland met een rijke cultuur en
bovendien goed betaalbaar. De rijke cultuur is ontstaan door een mengelmoes van
Islamitische, Europese en Afrikaanse invloeden. Vooral in de architectuur zie je
deze culturen terug.
In het jaar 42 van onze jaartelling veroverden de
Romeinen het noorden van Marokko en stichtten er steden, waaronder Volubilis. De
streek leverde graan en olijven.
In 683 werd het land door de Arabieren veroverd en
werd het langzamerhand tot de Islam bekeerd.
In 711 stak de Berbergeneraal Tarik de Straat van
Gibraltar over en nam in no time met zijn 10.000 Berberruiters het Iberisch
schiereiland in bezit. Daar werden ze pas in 1492 verdreven, vandaar de
verregaande Moorse invloed op met name Zuid - Spanje.
In de middeleeuwen werd het land geregeerd door
verschillende invloedrijke dynastieën, waaronder de Almoraviden, de Omajjaden,
Almohaden, Meriniden, Alawieten en
de Saadiërs.
In de negentiende eeuw namen de Fransen zo'n
beetje heel Noord-Afrika onder hun hoede. De "colons" (Franse kolonisten) pikten
de vruchtbaarste stukken land in. Marokko werd een zgn. Frans protectoraat. Pas na de Tweede Wereldoorlog wisten Marokko,
Tunesië en Algerije (na een bloedige bevrijdingsoorlog) hun onafhankelijkheid te
herwinnen. Veel Marokkanen (voornamelijk de geschoolden) spreken nog goed
Frans, want het is de tweede taal van het land.
De dominante taal is Marokkaans - Arabisch, die
wordt door 60% van de 30 miljoen inwoners gesproken. De rest spreekt nog een van
de vier Berber - dialecten.
Het land is bijna in zijn geheel islamitisch. Men
belijdt er de soennitische variant van de Islam.
Marokko is nog steeds voornamelijk een agrarisch
land met veel traditionele akkerbouw, die meestal niet zonder een vorm van
irrigatie kan gedijen. Verder komt er nog nomadische veeteelt (schapen,geiten) voor in
de droge gebieden ten zuiden en oosten van de Hoge Atlas. In de steden zijn
handel, dienstverlening en industrie uiteraard de belangrijkste bron van
inkomsten.
De Hoge Atlas is gemiddeld 2000 meter hoog; de
hoogste top is de Toubkal met 4165 meter.
De gemiddelde levensverwachting van Marokko (in
1992): mannen 63 jaar; vrouwen 64 jaar. Kindersterfte: 84 van de 1000 kinderen
sterven voor hun 5e jaar.
Het analfabetisme in Marokko is nog erg hoog:
mannen 39%, vrouwen, 62% (1992)
Oppervlakte inclusief West - Sahara: 19 keer
Nederland, 24 keer België. Marokko maakt aanspraak op de Spaanse enclaves
Ceuta en Melilla aan de noordkust.
De hoofdstad en residentie van de koning is Rabat (meer dan 1
miljoen inwoners). Andere grote steden: Casablanca (economisch en cultureel
centrum van het land, bijna 3 miljoen inwoners in 1992), Marrakech, Fes, Meknes,
Tetouan, Oujda, Tanger, Safi.