|
|
EEN WONDERLIJKE STAD UIT DE OUDHEID
| ||||||||||||||||||||
FOTOCOLLECTIE 2 PETRA
| Van de op 1200 m hoogte gelegen plaats Ras an-Naqab in Zuid - Jordanië, vlak
bij de grens met Saoedi - Arabië, heeft men het mooiste uitzicht over de
desolate eindeloosheid van Wadi Rum. Van daar ontrolt zich een panorama van
afgebrokkelde bergruggen en versteende rotsnaalden in een zee van
rozekleurig zand, doorsneden met meestal droge rivierbeddingen, de
zogenaamde wadi's. De naam van dit woestijngebied, Wadi Rum, is ontleend aan
de langste wadi, die van het noordoosten naar het zuidwesten loopt. De brede
wadivalleien liggen tussen roodgetinte rotsmuren, die een hoogte van 1000 m
boven het zeeniveau bereiken.
Het gebied wordt beheerst door de Djebel (berg) Rum, met 1754 m de op een na hoogste bergtop van Jordanië. De praktisch even hoge Djebel Ishrin (1753 m) ligt hier vlak tegenover, aan de andere kant van de vallei. De gehele landstreek ligt op een sokkel uit het Precambrium (twee miljard jaar geleden) en was onderhevig aan ingrijpende geologische bewegingen. Zo vormde zich 30 miljoen jaar geleden een slenk of rift, een tektonische inzinking in de aardkorst die zich uitstrekt van Zuidoost - Turkije tot aan de grote Afrikaanse meren. In Wadi Rum (Djebel Rum) ging deze inzinking gepaard met een magmaopstijging van basaltisch materiaal, die de lagen van de plateaus verstoorde waardoor een grandioos en grillig rotsmassief ontstond. Dit loopt van het noord-noordoosten naar het zuid-zuidwesten, min of meer evenwijdig aan de rift. Door erosie werd op sommige plaatsen de granietsokkel blootgelegd die normalerwijze bedolven ligt onder lagen gres en kalksteen. Door de erosiewerking van het wadiwater ontstonden rotskammen en koepels. In de bodem komt semipermanent grondwater voor, waardoor men hier en daar was doomachtig geboomte ziet, dat het minerale aspect van het landschap onderbreekt. CIJFERS |
|
Het land van Lawrence of Arabia
Door deze natuurlijke passage tussen Egypte en het mediterrane gebied
trokken duizenden jaren lang nomaden en karavanen.
|
BRONNEN VAN INKOMSTEN Veeteelt. Handel. Karavaanverkeer. In Wadi Rum hebben verschillende nomadenstammen door de eeuwen heen sporen van hun passage achtergelaten. De eerste aanwijzingen van menselijke aanwezigheid gaan terug tot het Paleolithicum, het stenen tijdperk van 400.000 jaar voor onze jaartelling. In het vierde millennium v. Chr. begon een deel van de nomadenstammen zich to vestigen aan de oevers van de wadi's. De Nabateeërs, een oorspronkelijk nomadenvolk, verschenen in de 6e eeuw v. Chr. in deze streek en kwamen door hun beheersing van de grote karavaanwegen tot welstand in de 3e en 2e eeuw v. Chr. Ten behoeve van het karavaanverkeer groeven zij putten en legden waterreservoirs aan. De tegenwoordige bewoners van Wadi Rum, de Haoueitaten, beschouwen zich als afstammelingen van de Nabateeërs en de profeet Mohammed. In het begin van de 20e eeuw werd Wadi
Rum, dankzij de Engelse geleerde en latere bedoeïenenaanvoerder Thomas
Edward Lawrence, in heel Europa bekend. De oriëntalist Lawrence werkte in
deze streken tijdens de Eerste Wereldoorlog voor de Britse
inlichtingendienst. Toen in 1917 de Arabieren in opstand kwamen tegen de
Turken nam hij in opdracht van het Britse hoofdkwartier in Cairo de leiding
bij het verenigen van de Arabische woestijnstammen. De film Lawrence of
Arabia, ter plaatse opgenomen, geeft een sterk geromantiseerd beeld van zijn
moeizame tocht door Wadi Rum voor de verovering van Akaba door zijn
bedoeïenenleger. De nu veel minder nomadische bedoeïenen brengen de winter
door in hun dorpen, maar in het voorjaar trekken zij met hun kudden weer van
weidegrond tot weidegrond. Tegen het eind van de jaren tachtig werd 510 km²
van Wadi Rum tot beschermd natuurgebied verklaard. Het woestijnlandschap,
met de wisselende tinten van de rotsformaties, de zandduinen en de
djebelpieken blijft even uniek als spectaculair. |
