MEER INFO TAMIL NADU
We eten die avond niet, maar maken alles op wat we
aan eetbaars voor onderweg hebben meegenomen: belegde broodjes, appels,
wafels, eieren en bananen. ‘s Middags hebben we onder het genot van
een kokosnootdrankje met de groep al een kennismakingsronde gedaan. Om
half acht 's avonds wordt dit nog eens dunnetjes overgedaan. Na die
plenaire vergadering gaat de groep verder met een ietwat ongemakkelijke
verbroedering, wij daarentegen zonderen ons in eerste instantie af en
drinken een potje bier op het terras. Het bier is naar Indiase begrippen
niet goedkoop, maar de fl 2,50 per fles met 0,6 liter inhoud kan ons
eigenlijk niet deren. We zitten onder tropische bomen, links en rechts
schieten eekhoorns voorbij. De kelners slepen flessen bier af en aan.
Onze medereizigers blijken ook bierliefhebbers te zijn en velen van hen
roken; wat dat betreft zijn we gelukkig geen buitenbeentjes.

Vijftig uur op en geen bed gezien
Tegen 22.00 uur zoeken we onze kamer op. We zijn in
één woord afgebrand. Toch liggen we pas rond elf uur echt in bed. We
hebben er dan meer dan 50 uur opzitten zonder ook maar een bed te hebben
gezien . Af en toe hebben we wel een dutje kunnen doen in een
ongemakkelijke houding, maar echt geslapen hebben we niet. Dat
nooit meer, besluiten we eensgezind.
Shore
Temple en de Five Ratha's
Overigens, onze groep bestaat uit 18 personen. Met de
2 chauffeurs en Tatjana de reisbegeleidster erbij zijn het er 21, die
verdeeld zijn over twee minibusjes van Duitse makelij. De gemiddelde
leeftijd ligt rond de veertig jaar, dus Clim en ik zijn niet de oudsten
zoals we aanvankelijk vreesden. Er zijn zes vrouwen bij. Om half elf
zakken we af naar het dorp Mahalbalipuram, dat een viertal kilometer
verderop ligt. Met de groep bezoeken we een aantal tempels. De Shore
Temple is erg bekend en wordt beschermd door de Unesco. Hij is
behoorlijk verweerd door weer en wind en het zilte nat. Zoals we al
vermoeden stikt het ook in Zuid-India rond de tempels en
heiligdommen van de bedelaars en sloebers, mismaakten en verminkten.
Iemand van de groep begint weer te grienen. Rondom de 5 ratha's is een
omheining gebouwd, daar hebben we als toeristen rust, want venters en
bedelaars mogen er niet in. Dit tempelcomplex is cultuurhistorisch en
architectonisch van eminent belang.
|
 |
De Hindoetempels in Zuid-India worden gekenmerkt door een
haast barokke uitvoering van gevels en torens. Talloze beelden
sieren de buitenkant. De mooiste tempels worden gebouwd door de
Jaïn- sekte.
Deze liggen vooral in het noorden van het land en in
de deelstaten Rajasthan en Gujarat. Ze zijn onwaarschijnlijk rijk
bewerkt.
Opvallend bij de tempels in het zuiden van
India zijn de soms wel zijn 60 meter hoge gopurams, poorttorens
waarop het pantheon van de Hindoegoden staat afgebeeld onder het
alles controlerende oog van Shiva, de centrale Hindoegod in veel
van die tempels.
Ze zijn natuurlijk niet allemaal even
mooi. Sommige zijn iets te overdadig en in schreeuwende kleuren
beschilderd, wat een nogal kitscherige indruk wekt.
|
Verscheidenheid aan rotstempels
Bij een vorige tempel heeft Clim een groepje
"straatartiesten" betaald om een moengo (een razendsnel,
fretachtig diertje) tegen een cobra te zien vechten. De twee dieren
toonden echter geen enkele belangstelling in een heroïsch gevecht.
Eigenlijk hadden we het geld moeten terugvragen: "No fight, no
money!"
Arjuna's Penance (over de oorsprong van de Ganges) is
eveneens een wereldberoemd monument. Honderden figuren zijn in een
rotswand uitgehouwen. Hier scheiden we ons van de groep af en gaan
alleen verder, de rots op. We treffen er nog verschillende andere
grottempels aan.
 |
 |
Vanwege de hitte nemen we een Indiaas tempo aan, dat
wil zeggen langzaam, héél langzaam. We slenteren het dorp rond en bekijken de her en der
verspreid liggende bezienswaardigheden. Af en toe
worden we aangesproken. We onderhandelen vergeefs voor een stenen
beeldje, we betalen uiteindelijk de gevraagde prijs. Bij een zelf
gebouwd stalletje langs de weg drinken we thee. Het uitbatende echtpaar
vult elkaar goed aan: hij spreekt ietwat Engels en voert dus het woord,
zij kan rekenen en stelt dan ook de prijzen vast. Thee zetten doet zij ook.
We betalen natuurlijk veel te veel. In het begin van je vakantie ben je
nog niet zo goed op de hoogte van het algemene prijspeil. Voor een pakje
sigaretten betalen we bijvoorbeeld drie keer te veel.
Een uur later rusten we opnieuw, nu in het Seaview Restaurant. We zijn
de enige klanten. De baas van de tent schijnt eens in een Bombayse
rolprent opgetreden te zijn en gaat daar nog steeds prat op. Het dorpje is nogal toeristisch, maar
momenteel is het er slap. De zomer is geen hoogseizoen in dit land.
Logisch: óf het is er te heet, óf te nat vanwege de moesson.
Zwart wisselen
In een achterkamertje wisselt Jos $ 100. De
transactie verloopt clandestien en het gaat er daarom geheimzinnig aan
toe. We zijn geen seconde bang uitgekleed te worden. Met een motorriksja
keren we tegen vier uur naar het hotel terug. De riksja wallah bedelt om
geld als hij ons afgeleverd heeft.
"Please, some rupees, sir, for the school of my little sister",
smeekt hij. Vergeefs, want dat smoesje hebben we vaker gehoord. Hoewel, het kan
natuurlijk altijd waar zijn. Maar als je daar nu al aan begint, dan is
het einde zoek. Je kunt nu eenmaal niet 880 miljoen mensen sponsoren.
Een frisse duik
We in het
helderblauwe zwembad van het hotel een duik. Als
we liggen te drogen en de zaterdagkranten lezen, worden we aangesproken
door een jong Hollands stelletje dat al enkele maanden in India en Nepal
onderweg is. Ze hebben al weken geen Nederlands gelezen en kijken ons de
kranten uit de handen. We geven hun de Volkskrant, het NRC en het
Algemeen Dagblad cadeau. Het zijn gezellige jongelui en we wisselen
ervaringen over reizen in India uit. We lachen heel wat af. Ze logeren
in een luizenhotel in het dorp.
Feestdiner en folklore
Om
zeven uur is er in de buitenlucht naast het zwembad gedekt voor een
feestelijk diner. Het diner bestaat uit een buffet met zo'n 30
verschillende Indiase specialiteiten. De meeste gaan twee of meer keren
terug en het wordt dus een regelrechte schranspartij, ietwat schrijnend in uitgerekend dit land waar knagende honger nog steeds bij
grote bevolkingsgroepen een dagelijks terugkerend gevoel is. Na het eten
worden we vergast op een folkloristische dansavond met een zestal
lieflijk uitziende Tamil-meisjes. In hun kleurrijke dansen schijnen de
bewegingen van handen en voeten en de mimiek van belang te zijn.
We
sluiten de avond af met enkele pintjes op het terras, maar niet te veel.
De volgende dag begint onze rondreis. We moeten om zes uur al uit de
veren! Jos roeit met een slipper (alle hotels in India leveren
teenslippers) een groot gedeelte van de mierenkolonie uit, hij is bang
dat ze 's nachts in zijn lakens kruipen.
MEER INFO TAMIL NADU
Omringd door de Ghats
Tamil Nadu bestaat uit een kustvlakte, een aantal plateaus en delen van
het Westelijke en Oostelijke Ghatsgebergte.
Deze deelstaat in Zuidoost - India grenst in het oosten aan de Golf van
Bengalen en de Indische Oceaan en de westelijke grens wordt bepaald door
de hoge bergketens van de Westelijke Ghats, met als hoogste punt de Doda
Betta (2635 m) in het Nilgirimassief. In de Westelijke Ghats vindt men
weelderige wouden en een fraaie mimosasoort, de Albizzia amara, dankzij
de overvloedige regens van de westmoesson uit de Arabische Zee. Tamil
Nadu omvat ook de zuidelijke uitlopers van de Oostelijke Ghats, een
reeks heuvels tussen 700 en 1000 m, bedekt met savannen en een spaarzame
bebossing. Deze veel drogere berghellingen beheersen het zuidoostelijke
gneissplateau van Deccan, een steppeachtig landschap; landbouw is hier
alleen met bevloeiing mogelijk. De vlakke en zandige kust van Tamil Nadu
heeft weinig natuurlijke havens. In het noordoosten ligt de uit de
koloniale geschiedenis bekende kust van Coromandel. De zuidelijke
kustlijn is sterker ingesneden, met name in de Straat Palk tegenover Sri
Lanka en de Golf van Mannar. De uitgestrekte kustvlakte is uiterst
vruchtbaar en bedekt met rijstvelden, vooral in de delta's van de Palar,
Kaviri en de Vaigai. Het zuiden van Tamil Nadu omvat de landstreek
Pandya, een door regengebrek nogal dor laagland, dat uitloopt in Kaap
Comorin, de uiterste zuidpunt van het Indiase subcontinent.
 |
 |
CIJFERS
Bevolking: 56 miljoen inwoners Oppervlakte: 130 069 km2
Bevolkingsdichtheid: 430 inw./km2 Hoogste punt: 2635 m (Doda Betta)
WETENSWAARDIGHEDEN
Hoofdstad: Madras
Belangrijkste steden: Coimbatore, Madurai, Salem, Tiruchirappalli,
Kanchipuram
Talen: Tamil (75%), Telugu (15%), Urdu
Munteenheid: Indiase roepie
Godsdiensten: hindoeïsme, Christendom, Islam
Massieven: Westelijke Ghats (Nilgirigeb.), Oostelijke Ghats (Shevaroygeb.)
Belangrijkste rivieren: Palar, Kauviri, Vaigai, Vaippar
Stamland van de Tamils
In de geschiedenis van Tamil Nadu speelden verschillende hindoe -
dynastieën een rol, zoals
de Pallava, de Chola en de Pandya.
BRONNEN VAN INKOMSTEN
Katoen, gierst, suikerriet, rijst, sorghum, aardnoten, koffie, thee.
Veeteelt. Visserij. Zoutpannen. Spinnerijen, weverijen, leder.
Bruinkool, ijzer, bauxiet, gips, magnesium, chroom. Aluminiumindustrie,
papierfabrieken. Chemische industrie. Handwerk. Film - industrie.
Toerisme.
BEZIENSWAARDIGHEDEN
Madras, Pondicherry, Mahabalipuram, Kanchipuram, Chidambaram, Kumnakonam,
Tiruchirappalli, Thanjavur (Tanjore), Madurai, Rameshwaram,
Kanniyakumari.
De Tamilbeschaving ontstond al voor onze jaartelling in de regio van
Madurai. Al in de oudheid stimuleerden Tamilheersers overzeese
handelsbetrekkingen en de kustgebieden werden aangedaan door
koopvaarders uit Egypte, Rome, China en Indonesië. De geschiedenis van
Zuid-India is gemarkeerd door een aantal grote hindoe - dynastieën. In
de 7e en 8e eeuw heersten hier de Pallava's uit Kanchipuram, die van de
10e tot de 13e eeuw werden opgevolgd door de Chola-dynastie in Thanjavur.
De expansionistische koningen Rajaraja Chola I en Rajendra I breidden
hun invloed uit tot Ceylon, Birma, Maleisië en zelfs Indonesië. Van de
13e tot de 11e eeuw heerste de Pandyadynastie over Tamil Nadu vanuit de
hoofdstad Madurai. Tussen 1311 en 1326 vielen islamitische Arabieren het
gebied binnen, maar het hindoerijk Vijayanagar hield stand en breidde
zijn invloed over het hele zuidelijke subcontinent uit. Islamitische
invallen duurden ook in latere eeuwen voort en Madurai werd de zetel van
het Nayak-rijk tegen het einde van de 16e eeuw. Met de opkomst van het
Europese kolonialisme werd Tamil Nadu door Engelsen en Fransen betwist
in het voordeel van de Britten, die het gebied onder gezag stelden van
hun Oost-Indische Compagnie. Twintig jaar na de onafhankelijkheid van
India werd in 1967 Tamil Nadu gevormd op basis van de deelstaat van
Madras, waardoor het hele Tamil gebied geografisch werd verenigd. Tamil
Nadu is de bakermat van de Dravidische kunst, getuige talrijke fraaie
historische monumenten en hindoetempels.
KLIMAAT
Tropisch, met lang droog seizoen. Korte moesson uit de oostelijke
Indische Oceaan.
Gemiddelde temperaturen: december, 28° C juni, 37°
C.
Terug
naar begin van de pagina