Vancouver

Rond drie uur vinden we ons Georgian Court Hotel in de buurt van het stadion al vrij snel, al moeten we daarvoor een blokje omrijden. We kunnen de auto in de ondergrondse parkeergarage kwijt, dat kost ons wel € 10 per dag, exclusief tax. Het is een chique hotel, niet voor niets is er 4 ½ ster aan toegekend. We krijgen er de beschikking over een heuse rokerskamer, mijn God, wat wil je nog meer? Volgens reisorganisator Jan Doets zouden alle hotelkamers in BC non-smoking zijn; nou, op dit punt hebben ze het dus duidelijk mis! Er zullen nog meer hotels volgen waar we gewoon op de kamer kunnen roken. Je moet er speciaal naar vragen, dat wel.

Tot zes uur maken we gebruik van de geneugten van ons luxe onderkomen, daarna gaan we straat op om de omgeving te verkennen. We zijn dan uiteraard ook op zoek naar een …liquor store, inderdaad. Die vinden we al gauw. Op het druk beklante terras ernaast drinken we een welverdiend glas bier (het was weer heet vandaag). We besluiten daar ook maar iets te eten te bestellen. We zijn al eerder in deze stad geweest, maar we herkennen er niet veel van; er is driftig nieuwbouw gepleegd in het centrum.

DAG / di 10 juli	VANCOUVER, PAREL VAN HET WESTEN
Traject	Vancouver
Accommodatie	Georgian Court Hotel	Afstand: 0 km

We staan wat later dan normaal op. De vorige dag hebben we de klok naar Pacific Time moeten verzetten, dat betekent een uur vroeger. Ontbijten doen we bij een modern zaakje, waar we pirogues (opgerolde Oekraïense pannenkoekjes) met eieren geserveerd krijgen. Daarna lopen we naar Chinatown. Na die van San Francisco is dit de grootste concentratie van Chinezen aan de westkust van Amerika. Achter de traditionele welkomspoort gaan we op zoek naar de beroemde tuinen. Daar heerst een weldadige stilte, echt een oase van rust met tal van doorkijkjes, water- en rotspartijen, paviljoens met gegolfde daken, bonsaiboompjes en authentieke Chinese voorwerpen. Ernaast ligt ook een openbare tuin met een winkel volgestouwd met snuisterijen. De verkoopsters kunnen echter niets aan ons kwijt.

We lopen terug richting centrum via Hastings Street. We passeren een echte coffee shop in de Nederlandse betekenis van het woord. Een zooitje verwaarloosde junks hangt er voor de deur en drijft er zo te zien handel. Het gedoogbeleid in deze stad is zwaar omstreden, maar tot nu toe laten de autoriteiten handel en gebruik van drugs in dit deel van de stad oogluikend toe.

Gastown met zijn bekende Steam Clock is het toeristische centrum van de stad, het aantal souvenirwinkels, pubs en restaurants liegt er niet om. Hier komen we weer op bekend terrein, dit herkennen we van ons vorige bezoek. Hier liggen dan ook nog de historische panden uit de negentiende en begin twintigste eeuw, onder andere een Flatiron Building.

Na Gas Town volgt het business center van de stad met de bekende bouwwerken aan het water, waar watervliegtuigjes af en aan vliegen. We drinken koffie op een beschaduwd terras, de beste koffie van onze hele reis. De koffiebonen worden voor onze ogen gemalen en het superverse bruine vocht wordt in elegante glazen geserveerd. We lopen verder de stad in, van het water weg. Jos fotografeert enthousiast de reflecties in de glazen puien van de moderne wolkenkrabbers. Na een km stuiten we op een heuse kerk die in het niet valt bij de torenhoge gebouwen waar het door omgeven wordt. Wij naar binnen. Een en al timmerhout, daar hebben ze in deze streken geen gebrek aan. Er is net een repetitie van een soort kamerkoor aan de gang. Het soort muziek dat zij spelen is niet direct onze smaak en doet nogal atonaal aan.

“My father was in Holland in 1945”

Een langere rustpauze volgt op een modern vormgegeven pleintje voor het hoogste bouwwerk van de stad, de Sheraton Wall Building. Aan de overkant liggen nog eens twee kerken. Een ervan is dicht, de andere bezoeken we. Het is een saai interieur van de zevendedags -adventisten (of baptisten of zoiets, alle denominaties zijn in Amerikaanse steden en zelfs in nietige dorpjes vertegenwoordigd). Tot onze verbazing treffen we in een hoek een gezellig zitje in een huiskamer aan, inclusief boekenkast, leeslampen en gemakkelijke fauteuils! De receptionist aan de ingang vertelt ons dat zijn vader in 1945 in Holland is geweest. De goede man heeft de 60-jarige memorial (herdenkingsviering) in Nederland net niet mee kunnen maken; de Heer had hem even van te voren gehaald. In een enorm grote muziekwinkel HVM (2 etages) dwalen we rond en vullen we onze collectie country music aan met Hank Williams. Daarnaast gaan ook cd’s van Jean Sibelius, alle 9 symfonieën van Beethoven en de moderne Engelse componist Ralph Vaughn Williams(op speciaal verzoek van Clim) mee.

We bereiken de zuidkant van de stad. Jos wil per se de brug over om foto’s van de skyline vanaf False Bay (vol zeiljachten) te kunnen maken. Bovendien zou aan de overkant een gezellige markt en nog enkele goede musea liggen. Een lange tippel volgt, de foto’s zijn geslaagd, maar van de markt en de musea geen spoor. (Die waren er wel, maar dan nog verder weg.) We raken inmiddels behoorlijk vermoeid en keren terug naar ons hotel, maar niet na een biertje op het terras van Robson Street gepakt te hebben.

’s Avonds gaan we om zeven uur op zoek naar een gepaste eetgelegenheid in Chinatown. We komen echter terecht in een ongure buurt, waar we ons niet direct op ons gemak voelen temidden van haveloos menselijk uitschot. We keren om en vinden in het centrum een Indiër waar we curry bestellen. Het is meer een afhaalcentrum, annex snackbar, maar het eten is er goedkoop en smakelijk. Van een hoogstandje kunnen we echter ook niet spreken.

Vancouver, gesticht aan het eind van de 19e eeuw zomaar in het bos, heeft profijt weten te trekken uit zijn uitzonderlijke ligging. In minder dan een eeuw is het de westelijke havenplaats geworden die op de meest uitgesproken manier op Azië gericht is.

Inderdaad vormt de stad, weggekropen tussen oceaan en gebergte in het uiterste zuidwesten van Canada, een wijdgeopend venter naar het Verre Oosten.

ancouver ligt op een landtong, die in het zuiden door de Fraser River en in het noorden door een ijsgleuf, de Burrardfjord, begrensd wordt. In het noordwesten van de agglomeratie wordt het stadscentrum (Downtown), dat gebouwd is op een schiereiland, aan de zuidkant begrensd door False Creek. Op de uiterste punt vinden we in het Stanley Park beboste heuvels, tuinen en attracties. Met zijn 400 ha, omringd door 10 km kust, is dit het grootste Noordamerikaanse stadspark. Het levendigst in Downtown is Robson Square, een groot complex van winkels, restaurants en theaters. Vlakbij, ten noorden van Georgia Street, steken de wolkenkrabbers van de zakenwijk boven Seymour, Granville-, Howe- en Burrard Street uit. In het voetgangersgebied van Granville, tussen Nelson- en Hastings Street heerst 's avonds een gezellige drukte door het optreden van straatartiesten. Gastown, dat tussen Carral Street en Richards Street ligt, is de oudste wijk van de stad. Na renovatie in de jaren '70 staan er nu oude Victoriaanse huizen op een rij langs de bestrate wegen. Meer naar het oosten, rondom Pender East, vormt Chinatown de tweede Chinese gemeenschap van Noord-Amerika, na die van San Francisco. Om Downtown been heeft de stad zich naar alle kanten uitgebreid. De noordelijke voorsteden zijn met het centrum verbonden door een enorme hangbrug, de Lions Gate Bridge, terwijl aan de westelijke punt stranden langs English Bay lopen tot aan de universiteit (UBC), die zelf naast een van de rijkste wijken van Vancouver ligt.

· In de omgeving: eiland Vancouver (per veerboot to bereiken; Victoria; kathedraalbos )

· Wereldstad in het zuidwesten van de Canadese provincie Brits-Colombia (eerste agglomeratie
van BC, derde stad van Canada)

· Belangrijkste massieven van de stad: Mount Grouse (1.260 m), Black Mountains (1.220 m)

Bevolking 414.280 inw. (agglomeratie, 1,6 miljoen) 30% van Britse afkomst; grote Aziatische gemeenschap (Chinezen, Japanners, Indonesiërs); Italianen

Hoogste punt Koningin Elizabethpark (152 m); agglomeratie: Mount Grouse (1260 m)

Industrie: hout, papier; scheepsbouw; metaalbewerking, chemie; conservenindustrie

Als in 1792 George Vancouver de Burrardfjord bezoekt, is de streek nog slechts een enorm woud van reuzensparren. In 1865 wordt er een zagerij gevestigd op de zuidelijke oever van de zeearm en, als in 1867 de eerste taverne geopend wordt, krijgt het bescheiden gehucht dat er omheen ligt de naam Granville (Gastown). In 1885 maakt de Canadian Pacific Railway het tot eindpunt van de eerste spoorlijn die door Canada loopt: de stad, die in 1886 officieel in Vancouver wordt omgedoopt, zal van die tijd af een stormachtige ontwikkeling kennen. Binnen een eeuw wordt dit het belangrijkste industriële, commerciële en financiële centrum van Brits-Colombia en de voornaamste haven van het hele Noordamerikaanse Westen.

Zachte winters, koele zomers. Veel regenval van november tot januari. Gemiddelde temperaturen: januari, van 0° tot 5° C; juli, van 13° tot 22° C.

De huidige functies van de stad komen voort uit vroegere activiteiten: de industrieën die met bosbouw samenhangen en de voedingsindustrie nemen er nog steeds een ruime plaats in.

Vancouver, wereldstad zoals alle Canadese metropolen, onderscheidt zich door zijn grote Aziatische gemeenschap. Omdat het modern is zonder agressie, van veel groen voorzien is en een bloeiend artistiek en cultureel leven kent, gaat het door voor een plaats waar het goed toeven is.

VANCOUVER