|
|
ICEFIELD PARKWAYFOTOCOLLAGE BERGEN 1 / FOTOCOLLAGE BERGEN 2 / FOTOCOLLAGE MEREN / FOTOCOLLAGE WATERVALLEN Majesteitelijk landschap We verlaten Banff en nemen de afslag noordwaarts naar Lake Louise 50 kilometer noordelijker. Een mooie, brede autoweg voert ons door het majesteitelijke landschap van de Rockies, waarvan de toppen hier tot bijna 4.000 meter reiken. Op de hoogste toppen blinkt de eeuwige sneeuw en in de hoger gelegen dalen kruipen de gletsjers centimeter voor centimeter naar beneden. De weg is in de jaren dertig van de vorige eeuw tijdens de crisisjaren als werkgelegenheidsproject aangelegd. Geopend in 1940.
Schitterend gelegen, turquoise meer: Lake Louise Lake Louise is schitterend gelegen met aan de rand een luxueus hotel als een Château, zo heet het trouwens ook.... Het is er druk getuige de overvolle parkeerplaatsen. Langs het turkooizen meer (volgens Clim is de kleur aquamarijn...) wordt veel gewandeld. In een goed uur kan je rond het meer wandelen. Een oudere, in Zwitserse klederdracht gestoken heer houdt een demonstratie alpenhoorn blazen. In de verte aan de overkant schuift de Victoria - gletsjer op de Mount Stephan (3149 meter) langzaam naar beneden. Al dit moois is pas in 1882 voor het eerst door een blanke aanschouwd. De Indianen kenden toen dit gebied natuurlijk al duizenden jaren... We drinken koffie en gebruiken een lichte lunch in het luxueuze Fairmont Chateau Hotel (Jos uiensoep en Clim een brochette), waar een aantrekkelijke harpspeelster voor de juiste sfeer zorgt. Het huidige gebouw stamt uit 1925. Mooi uitzicht op de bloemrijke tuin en het meer. Ook dit hotel is aan het begin van de twintigste eeuw opgetrokken. We besluiten er niet te gaan wandelen en door te rijden naar Jasper. Er liggen in de buurt nog meer van die pareltjes van meren (met mooie namen zoals Maligne Lake, Peyto Lake, Vermillion Lake, Azure Lake, Emerald Lake, Minnewanka Lake, Moraine Lake, Shadow Lake, etc.), maar we moeten daarvoor lange omwegen maken en komen dan veel te laat op de plaats van bestemming aan. Vandaar dat we ze links laten liggen, jammer, want men zegt dat die meren nog veel mooier zijn dan Lake Louise. Eigenlijk moet je in dit landschap langer vertoeven en lange wandelingen maken. Of fietsen: we bewonderen de vele fietsers die bepakt en gezakt de hellingen trotseren. Chapeau!
Columbia Icefield We belanden op de rooftop van Canada op de Parkway nr. 93 van 230 km lang tussen de gletsjers die soms tot aan de rand van die weg doorlopen. Vaak stoppen we, vooral bij watervallen en bergmeren om het indrukwekkende landschap te bewonderen. Veel van de bijna 100 gletsjers worden elk jaar kleiner en sommige zijn zelfs al verdwenen. Bij de Athabasca Glacier (maakt deel uit van het 325 km² grote Columbia Icefield) is een visitor center, maar dat bezoeken we niet. Op de ijsvlakte van de gletsjer rijden zelfs autobussen (Brewster Snocoach Tours) vol sensatiezoekers, over massatoerisme gesproken. Op de morenes bij de gletsjertong is het een drukte van belang.
Regelmatig is er onderweg sprake van opstoppingen en files. Gegarandeerd dat dan iemand een wild dier in de nabijheid heeft gespot, dat moet natuurlijk iedereen zien en fotograferen. Zo ontdekken we een zwarte beer die ogenschijnlijk doelloos door elzenbosjes en struikgewas banjert. Even later ontwaren we een reusachtige eland die een open plek in het bos met zijn imposante gewei domineert. Onderweg kunnen we via korte trails nog naar watervallen. De Athabasca Falls zijn de meest spectaculaire, maar de Sunwapta Falls mogen er ook zijn, zeker ook omdat er een aardige lodge nabij ligt. FOTOCOLLAGE BERGEN 1 / FOTOCOLLAGE BERGEN 2 / FOTOCOLLAGE MEREN / FOTOCOLLAGE WATERVALLEN
|
|
|
