|
|
FAIRMONT HOT SPRINGSFOTOCOLLAGE BERGEN 1 / FOTOCOLLAGE BERGEN 2 / FOTOCOLLAGE MEREN / FOTOCOLLAGE WATERVALLEN
Onze eindbestemming vandaag is Fairmont Hot Springs, een plaatsje van niks, maar wel met een spa van betekenis. Vlakbij hebben we ons hotel dat helemaal in het teken staat van wellnes en baden met pedicure, manicure, beauty salon e.d., niets voor ons dus. We blijven hier twee nachten. We eten in een shopping mall twee kilometer terug aan de doorgaande weg. We worden er bediend door een laconieke Australiër. In het winkelcentrum bevindt zich ook een grote liquor store. Regelmatig bevinden we ons ’s avonds op het balkon, waar we naar hartenlust kunnen roken.
Wandeling langs kalkterrassen We ontbijten uitgebreid in het resort in een ontbijtzaal met Griekse beelden en reliëfs aan de wanden. Daarna maken we op ons gemak een wandeling van een kilometer of zes. Eerst langs het zwembad, door het RV (RV = recreational vehicle, caravans en campers dus) – park naar de bronnen en de waterval(letjes). In de krijgrotsen hebben zich door het warme water terrassen gevormd, waardoor een miniversie van Mammoth Hot Spings in het Yellowstone Park (USA) of Pamukkale in Turkije is ontstaan. We volgen de loop van een bergbeekje en komen uiteindelijk terecht op de groene, perfect onderhouden golfbanen van het resort. Hier en daar staan riante weekendhuisjes waar de verslaafde golfers die er niet genoeg van krijgen kunnen overnachten. Vermoeiende tippel bergop We komen uit op de grote verkeersweg en moeten daarna bergop terug naar het resort, een afstand van ongeveer twee kilometer. Er lopen reeën los rond, ze zijn in het geheel niet schuw en kijken ons argwanend na. Ook spotten we een hert (of is het een jonge moose?) Als we tamelijk vermoeid in ons hotel aankomen, doen we een dutje op het balkon. Jos schiet eindelijk met een groot deel van zijn boek op. Om vijf uur hebben we genoeg van het luieren. We springen in de auto om het dorp en de omgeving te verkennen. Het dorp kunnen we niet vinden (ongelooflijk, maar waar), het blijkt alleen via de privé-golfterreinen met veel comfortabele onderkomens (villa’s, buitenhuizen) bereikbaar. Wel pauzeren we een tijdje bij de snel stromende Columbia – rivier die zich al meanderend door de wetlands slingert. FOTOCOLLAGE BERGEN 1 / FOTOCOLLAGE BERGEN 2 / FOTOCOLLAGE MEREN / FOTOCOLLAGE WATERVALLEN
Voorspeld noodweer blijft uit We eten weer bij onze Australiër en slaan en passant nog wat bier in. De lucht betrekt onheilspellend, maar het verwachte onweer blijft uit. Jammer, want we kunnen wel een beetje verkoeling gebruiken. Geen Tour de France op de tv, het is vandaag een rustdag.
Fort Steele, terug in de tijd We rijden verder door de vallei, waar zich een snoer van meren aan elkaar rijgt. In de wazige verten, het is behoorlijk heiig vandaag, ontwaren we de vage contouren van bergen, die hier de Purcell Mountains heten. Nadat we naar het oosten zijn afgebogen bereiken we Fort Steele. Dit dorpje is geheel in oude glorie (einde negentiende eeuw) herbouwd en gerestaureerd. We brengen er enkele uurtjes door tussen de bars en saloons, de bank en het hotel, de bakery, drugstore, blacksmith en dentist. Uiteraard staan er ook de nodige kerkjes. Het bezit en gebruik van paardenkrachten (letterlijk) waren in die tijd van levensbelang, wat blijkt uit de vele stallen en koetsen. We lunchen er lekker en tamelijk goedkoop in buffetvorm. Aan de muren hangen opgezette wilde dieren zoals een lynx. Je mag er alleen in de centraal gelegen kiosk roken, maar daar komen we pas achter als we het museumdorp respectievelijk openluchtmuseum verlaten. Het bezoek is wel de moeite waard geweest, vinden we.
We bereiken de eindeloze prairie Een stuk oostelijker beginnen weer de bergen. We stoppen even in Fernie, maar dat oord is alleen gericht op de wintersporttoerist. We passeren de pas van Crown’s Nest, waarna de open vlakte van de prairie zich in alle onmetelijkheid aan ons openbaart. Jos, die even ingedut is, denkt dat we te ver zijn gereden, maar dat blijkt een al te voorbarig conclusie te zijn. We slaan bij Pincher Creek naar het zuiden af, richting USA – border. Na enkele tientallen kilometers golvend terrein doemen de imposante bergen van het International Peace Park Waterton Lakes – Glacier (in de staat Montana – USA) voor ons op. Daar zullen we de komende nacht verblijven.
| ||||||||||||||||||||||||||
|
|
Een spa van betekenis
