|
|
|
IndustriegebiedAls we die morgen Melbourne uitrijden mist gids Graham een duidelijke afslag naar een brug, waardoor hij eens te meer met de handen in het haar zit. De reizigers voorin moeten hem weer eens bijstaan om uit de stad te komen. We rijden door een uitgestekt havengebied. Bij de grote satellietstad Geelong (veel industrie) wordt het landelijk. In Torquay begint officieel de Great Ocean Road die 300 kilometer lang is. Voorlopig is die nog niet zo spectaculair. Een soort rotskust zoals die overal in de wereld te zien is. Ochtendkoffie gebruiken we in het doods overkomend badplaatsje Lorne, lunch volgt in Glenaire Gulch, mooie uitzichten hier. Vanaf Apollo Bay krijgt de kust een ruiger karakter met veel baaien, smalle inhammen en steile afgronden. Een paar keer stappen we uit. De koude wind valt ons het meest op hier, die komt rechtstreeks vanuit Antarctica aangewaaid.
Wandeling door gematigd regenwoudIn het Otway National Park maken we een wandeling van een half uur door een gematigd regenwoud. De route is goed aangegeven, we hoeven maar een plankier te volgen, heel handig gezien de moerassige ondergrond. Reusachtige eucalyptusbomen met veel varens en mossen, watervallen en rotsformaties. Dieren zijn er niet te zien. De flora in dit natuurgebied is heel gevarieerd en doet denken aan de oerwouden in de tropen, zij het dat het hier niet zo benauwd en warm is.
Bekijk ons filmpje:
The Twelve ApostlesLater op de middag rijden we langs de zgn. Ship Wreck Coast, een stuk kust waar meer dan 80 schepen zijn vergaan. Even verderop liggen de hoogtepunten van deze route, de Twelve Apostles. Men heeft er de toeristen in de watten gelegd, want bij de mooiste uitzichtpunten staan banken. Alles is ook gemakkelijk bereikbaar via goed onderhouden en duidelijk aangegeven paden en wandelroutes. In een uur tijd stoppen we bij vijf verschillende plekken: o.a. London Bridge, the Grotto, Bay of Islands en Loch Ard Gorge. Ga naar onze Fotopagina van de TWELVE APOSTLES
|
GROTE AUSTRALISCHE BOCHT / SOUTH AUSTRALIA
Lengte Grote
Australische Bocht 1160 km Op het grootste eiland ter wereld ligt ook de langste lijn van zeekliffen ter wereld, bekend als de Grote Australische Bocht. De witte rotsen aan de voet van deze kliffen werden ongeveer 40 miljoen jaar geleden gevormd op de zeebodem. Edmund Detisser, een 19e-eeuwse landmeter, zei dat het net leek of hier een enorme walvis was ingegraven. De bocht vormt een grote open baai aan de zuidkant van het continent, naast de Nullarborvlakte. Millennia lang woonden hier Aboriginals aan de kust, maar pas in de 19e eeuw kwamen hier de eerste Europeanen aan land. Een smalle strook water – 32 km breed en 320 km lang – is in 1998 uitgeroepen tot beschermd mariene reservaat. In de wateren van de Grote Australische Bocht leven veel grote zeedieren, of ze komen erlangs op hun trektocht. Daaronder zijn de beroemde zuidkaper die hier zijn jongen grootbrengt, de zeldzame Australische zeeleeuw en de beruchte grote witte haai. De zuidelijke blauwvintonijn komt tijdens de trek ook door de bocht. |
Direct achter de kust is het land vlak, het wordt gebruikt om vee te weiden. Dit is dan ook een echte zuivelstreek. Af en toe is er een beetje bos of struikgewas te zien. In een onaanzienlijk plaatsje bezoeken we een 'pot hole' die iemand uit een ver verleden tot tuin heeft omgebouwd. We vinden het niet zo bijzonder. Er schijnen hier beenderen van prehistorische, nu uitgestorven dieren gevonden te zijn. Als laatste wordt gestopt bij een kanaal van enkele kilometers dat door slechts 2 mannen in enkele jaren tijd is gegraven. Een prestatie dus. Het diende om een moeras te draineren en was niet bestemd voor scheepvaart.
Robe is het volgende kleine plaatsje dat we aandoen. Hier overnachten we in een enigszins onderkomen motelletjes. De mensen zijn er wel aardig. Voor het donker wordt maken we een wandeling naar het lege strand en de weinig interessante kust. Na een afzakkertje in de lokale pub (typisch Ierse sfeer) eten we uitgebreid in het hotel. Ze hebben er een uitstekende keuken en we laten ons de roast beef goed smaken.
 |
|
 |
 |
 |
Achter Robe begint het National Park van de Coorong. Het is een wetland met strandmeren, moerassen en hoge zandduinen. Naast de aparte flora heeft deze biotoop natuurlijk ook een heel bijzondere fauna. We stoten al gauw op een wombat, dood langs de weg liggend. Aangereden, beweert Graham, maar als we het zware dier omdraaien gulpt er bloed uit wat een duidelijke schotwond is. Even verderop vindt iemand de patroonhulzen. Een of andere onverlaat heeft dit beschermde dier gewoon voor de lol neergeknald. Een tijdje later ontdekken we een nog levende wombat die langs de weg scharrelt, wat opmerkelijk is omdat dit typische nachtdieren zijn. Hij maakt zich uit de voeten als hij ons opmerkt. In dit gebied schijnen nog meer dan 10.000 wombats te leven.
Ga naar de Coorong Fotopagina
COORONG / SOUTH AUSTRALIA
Oppervlakte
Coorong 50.000 ha / Lengte Coorong 100 km Naast de zuidelijke oceaan en dicht bij de monding van de Murrayrivier in Zuid - Australië ligt een strook parallelle zandduinen. In de pan tussen de duinen ligt een zoutwaterlagune die tienduizenden jaren geleden werd gevormd. Dit is de Coorong, een 50.000 ha groot nationaal park dat belangrijk is als tijdelijke rustplaats voor trekkende wadvogels, die worden aangetrokken door de zoute en natte omgeving: het schiereiland Younghusband is een populaire bestemming voor bezoekers. De Coorong werd in 1966 uitgeroepen tot nationaal park om het landschap met duinen, lagunes, drasland en kustbeplanting te beschermen en ook de vele vogels, dieren en vissen die er leven of langskomen een veilige plek te bieden. Het ecologisch belang van het park werd erkend toen het IUCN (de Internationale Unie voor de Bescherming van de Natuur) het in 1975 op de lijst met 'draslanden van internationaal belang vooral voor watervogels' plaatste. Zes jaar later ondertekenden Australia, Japan en China een akkoord om trekvogels en bedreigde vogels en hun leefomgevingen te beschermen. |
 |
 |
We hebben bij een restaurant dat door aboriginals wordt gerund een lunch gereserveerd, maar het blijkt gesloten. Afspraken gelden hier blijkbaar niet. Later komen we een abo-vrouw in een gloednieuwe 4 WD tegen, de uitbaatster van het restaurant. Zij reageert nogal onverschillig op onze vragen waarom de zaak dicht is. We rijden dan ook maar door en eten ergens bij een take away in een plaatsje waar de lobster de scepter zwaait. Een reuzenuitvoering van dit beest staat er langs de weg.
 |
 |
De zandduinen zijn al van verre goed te zien. Ze ogen indrukwekkend en het kost nogal wat moeite om ze te beklimmen. Vanaf de top heb je uitzicht op het uitgestrekte strand van de Coorong. De zandheuvels zien er allemaal heel maagdelijk uit, hier komen klaarblijkelijk weinig toeristen. We rijden verder langs de oevers van Lake Alexander, een ondiep strandmeer.
We komen uit bij de Murray, de langste rivier van Australië die hier in de buurt in de Indische Oceaan uitmondt. We moeten wachten op de ferry die ons overzet. Het is nu niet ver meer naar Adelaide, de stad waar we een hele dag gaan doorbrengen. Voor we naar het hotel rijden bezoeken we het uitzichtpunt op Mount Lofty dat in de Adelaide Hills gelegen is. Jammer genoeg is het te heiig om echt van het panorama te kunnen genieten. Tijdens het inchecken bij het hotel is er van enige hectiek sprake met als gevolg dat we geen afscheid kunnen nemen van gids / chauffeur Graham. Jammer, we mochten hem wel, ook al ging hij herhaaldelijk in de fout. Hij was zich daarvan echter bewust getuige de zelfspot die hij dan aan de dag legde. Wij mogen die vorm van humor wel. Morgen krijgen we een nieuwe gids / chauffeur. Benieuwd wie dat dan alweer mag zijn.
MURRAY - RIVIER / VICTORIALengte Murray 2600 km / Ouderdom 20 miljoen jaar / Omvang Murray-Darlingbekken 1 miljoen km2 20 miljoen jaar lang al stroomt de Murray vanuit de bergen omlaag naar de wijde oceaan. Vanaf de bron op Kosciuszko, meer dan 2012 m boven zeeniveau, loopt de Murray over een afstand van 2615 km naar de oceaan, wat hem de op zes na langste rivier ter wereld maakt. De Murray en de verscheidene zijrivieren bevloeien een enorm groot gebied – het Mur - liggen. Uiteindelijk komt de rivier uit in het Alexandrina - meer voordat hij uitmondt in de Encounterbaai bij Adelaide. De Murray bevat weinig water vergeleken met andere grote rivieren, en door de enorme schommelingen in de stroom kan hij in droge tijden zelfs droogvallen. Tegenwoordig worden de Murray en zijn zijtakken in toom gehouden door verschillende reservoirs, dammen en irrigatiesystemen die de rijkste landbouwgebieden van Australië van water voorzien. De toenemende saliniteit en vervuiling door afwateringsinstallaties is echter een groot probleem geworden. Om de vervuiling te compenseren, is er een campagne opgestart om 10 miljoen bomen te planten. De Murray is voor de plaatselijke Aboriginals ook van groot cultureel belang. Volgens de stammen rond het Alexandrinameer werd de Murray gecreëerd door de voetstappen van de Grote Voorouder, Ngurunderi, toen hij Ponde, de Murraykabeljauw, achtervolgde. De Murray en
zijn zijrivieren bevloeien een enorm gebied – het
Murray-Darlingbekken bedekt ongeveer een zevende |
