•   Mount Connor

•   Ayer's Rock

•   Zonsondergang

•   Kata Tjuta

•   Visitor Centre

•   King's Canyon

Verder door de outback

We zijn heel vroeg uit de veren, al om half vijf. Ontbijt en een douche schieten er helaas bij in. Tot 8 uur ligt bijna iedereen in de bus te pitten. Buiten is normaal gesproken toch al niks te zien, laat staan nu het nog donker is. In Mare stoppen we voor een ontbijt. Clim heeft net tijd genoeg om spek met eieren te verorberen. De omgeving blijft saai, hoewel er hier niet echt sprake is van een woestijn. In Erldunda slaan we na een lunch links af en dringen we dieper het binnenland in. We bevinden ons nu duidelijk in the Red Centre gezien de okerkleurige kleur van de aarde rond om ons heen. het is van hieruit nog 350 kilometer naar Uluru.

ULURU / NORTHERN TERRITORY

Uluro-Katarluto National park  /  Ouderdom 500 miljoen jaar

Uluru of Ayers Rock, zoals hij de laatste tweehonderd jaar werd genoemd, is een heilige plek. Duizenden jaren vormde hij het middelpunt van het leven van de Anangu Aboriginals, die hier nog steeds wonen en de berg samen met Parks Australia beheren. De rots zelf is een zandstenen monoliet die uittorent boven de droge vlakten van het Australische Northern Territory, dat vrijwel midden in dit continent ligt. Het is een formatie die door geologen een `inselberg' wordt genoemd, een `eilandberg'. Ongeveer 500 miljoen jaar geleden stuwden enorme aard-verschuivingen het gesteente omhoog. Het grootste deel blijft als een enorme aarden ijsberg verborgen onder een omringende zee van zand.

Het oppervlak van de rots is bedekt met fijne groeven en in de flanken zijn grotten en spleten uitgesleten. De rots erodeert door het zand dat de wind erover blaast en als het regent, stroomt het water als een waterval langs de flanken en laat zwarte aders achter op een anders uniform roodkleurig oppervlak. De kleuren van de rots lijken met het uur to veranderen: schitterend oranje bij zonsopgang, roestkleurig vroeg in de ochtend, geelbruin in de middag en een dramatisch diep karmijnrood bij zonsondergang.

De omgeving wordt gedomineerd door inulgabosjes, blauwgrijze sandelbomen, woestijneiken en bloodwood, een snort eucalyptus. Giftige slangen, zoals de mulgaslang en de western brown snake leven tussen de aan de droogte aangepaste vegetatie, waar ze jagen op buidelmollen, muizen, kikkers en hagedissen. In een grote plas aan één kant van de rots staat vrijwel het hele jaar door water. De Anangu denken dat de waterslangen in de plas de rots en de plas bewaken.

De eerste Europeaan die Uluru zag, was William C. Gosse. Hij verkende dit gebied begin jaren 70 van de 19e eeuw. Hij noemde de rots 'Ayers Rock', naar Sir Henry Ayers, die in die tijd Chief Secretary van Zuid-Australia was. Tegenwoordig heeft de rots elk jaar meer dan een half miljoen bezoekers, die het vakantie- en toeristencentrum Yulara als uitvalsbasis nemen. Er zijn korte wandeltochten door het gebied met een Aboriginal als gids. Een wandeling rond de basis duurt vier uur. Een beklimming van de top wordt afgeraden, omdat dit wordt gezien als een gebrek aan respect voor de cultuur van de Aboriginals die er wonen. Het is verboden om de rots te beklimmen als het erg heet is, hard waait of regent. Het is dan te gevaarlijk.

KATA TJUTA / NORTHERN TERRITORY

Oppervlakte Uluru - KataTjuta National Park 1325 km^{2 /} Hoogste punt 546 m

De spectaculaire ronde toppen, die de eerste Europese kolonisten de Olga's noemden, worden door de Aboriginals die hier wonen Kata Tjuta genoemd, dat `veel hoofden' betekent. Dit natuurwonder bestaat uit een groep van 36 massieve rode rotsen met daaromheen meer dan 60 kleinere ronde toppen en richels. De hoogste hiervan is 200 meter hoger dan de beroemde Uluru, een half uur rijden hiervandaan.

Net als de Uluru ligt de Kata Tjuta in het Uluru-Kata Tjuta National Park dat op de Werelderfgoedlijst staat vanwege zijn culturele en natuurwetenschappelijke betekenis. Wat nu enorme bergen zijn, waren oorspronkelijk afzettingen in een ondiepe binnenzee. Toen ongeveer 300 miljoen jaar geleden de zee opdroogde en het gebied in een woestijn veranderde, stuwde een grote aardverschuiving de sedimentaire rotsen door de aarde omhoog. De rotsen werden vervolgens door de wind verder gevormd.

Kata Tjuta en de Uluru liggen in het gebied dat traditioneel toebehoort aan de Pitjantjatjara en de Yankunytjatjara, die in dit gebied de Anangu Aboriginals worden genoemd. De Anangu Aborigi­nals zijn de eigenaars van dit land en beheren het samen met Parks Australia.

Kata Tjuta  (de Olga's)

We moeten lang wachten op de groep voor we naar Kata Tjuta (de Olga's) gaan. Het is nog bijna drie kwartier rijden over een smetteloos verharde weg. Persoonlijk vinden we dit  kleine rotsgebergte met zijn ronde koepelvormige toppen mooier dan Uluru. Men denkt dat deze monolieten 4 tot 6 kilometer diep in de grond steken. Clim maakt met de groep een lange wandeling van 7,4 km naar de Valley of the Winds. Hij kan er genieten van de panorama's over de onmetelijke vlakten. Jos houdt het bij een korte wandeling door een schaduwrijke kloof die op zeker moment dood loopt. Hij moet uren wachten tot de echte wandelaars terug zijn en er opnieuw van een zonsondergang genoten kan worden. Men krijgt er niet genoeg van.

KATA  TJUTA

ofwel

THE  OLGA'S