Het is zes uur in de ochtend als we voor het eerst Australische bodem betreden. Bij de douane krijgen we moeilijkheden. We hebben namelijk onze sigaretten- en tabaksvoorraad niet opgegeven en daar zijn ze achter gekomen. We moeten bij een aanvankelijk strenge douanejuffrouw op het matje komen. We kijken heel schuldbewust als betrapte schooljochies en putten ons uit in verontschuldigingen. De juffrouw ontdooit en we komen er met een standje en zonder boete of confiscatie vanaf.

Gids is weg kwijt

Als de Djoser-groep compleet is volgt een informele kennismaking. Onder leiding van onze gids (Graham Guy, een aimabele oudere heer die invalt voor een ander) worden we in een busje met aanhangwagentje voor de bagage naar ons hotel in het centrum gebracht. Het valt ons op dat Graham de weg niet kent, hij verrijdt zich direct de eerste dag al. Dat zal nog vele malen gebeuren.

Kamer met keukentje

We nemen onze intrek in de Macleay's Appartments. We beschikken over een ruime kamer met een keukentje erbij. We kunnen er genieten van een fantastisch uitzicht over de baai. We rommelen een tijdje maar wat aan, maar we gaan niet slapen, dat zou de jet lag juist bevorderen. Tegen een uur of tien stappen we de straat op om de omgeving te verkennen. Al gauw ontdekken we een liquor shop, van waaruit we de komende dagen onze koelkast bevoorraden. We dalen de trappen af naar een van de inhammen en wandelen langs de oever van de grillige gevormde baai richting centrum. Het valt ons op dat hier alles zo netjes en schoon is, zelfs het water ziet er opvallend helder uit. Voor een haven zelfs onnatuurlijk helder, hoe doen die lui dat hier? De oude pakhuizen hebben ze omgebouwd tot smaakvolle maar wel dure restaurants.

Uitzicht op de city

We belanden in het stadspark van waaruit we een onbelemmerd uitzicht hebben op de sky line van de city. Ook het Opera House en de Harbour Bridge liggen in volle glorie voor ons. We zijn niet de enige belangstellenden op dit punt, want de bussen met vooral oosterse toeristen rijden er af en aan. Opvallend is ook het grote aantal trimmers / joggers die ons voorbij hobbelen (meestal) of snellen (soms). Het zijn voornamelijk mannen in de leeftijdscategorie van 20 tot 40 jaar; uiterlijk en gezondheid zijn dan nog kennelijk belangrijk genoeg om dergelijke krachtsinspanningen te rechtvaardigen

Sydney Harbour Bridge

Een van de beroemdste bruggen ter wereld en een geliefd symbool van Sydney

De Sydney Harbour Bridge is beslist een van de herkenbaarste en markantste bruggen ter wereld. Hij domineert de skyline en vormt een kant-en-klaar symbool voor de stad en haven waar hij zich uitstrekt. Hij werd in 1932 geopend als verbinding tussen het centrum en noorden van Sydney voor auto-, trein- en voetverkeer, maar dient nu ook als een spectaculair podium voor vuurwerkshows, zoals met het nieuwe millennium, de Olympische Spelen van 2000, elke nieuwjaarsdag en zijn 75e verjaardag op 18 maart 2007.

De brug bestaat uit één stalen boog van 503 meter lang, 49 meter breed en 134 meter hoog, al kan hij op warme dagen nog 18 cm hoger worden doordat het staal uitzet. De acht rijstroken - twee ervan waren eerst tramsporen -, twee treinsporen, een voet- en een fietspad lopen over een dek halverwege de boog op 49 meter boven het water. Hoewel de 39.000 ton staal voor het grootste deel uit het Engelse Middlesborough komt, waren de 1400 werkers allemaal afkomstig uit Australië; het project kwam als geroepen toen de Grote Depressie het land trof. Het beton en graniet voor de twee pylonen aan de uiteinden werden in het land zelf gemaakt en gewonnen. Het totale gewicht van de brug is 52.800 ton en hij wordt bij elkaar gehouden door zes miljoen met de hand geslagen klinknagels.

Na de opening van de brug moesten automobilisten een sixpence tol betalen. Met het geld wilde men de bouwlening afbetalen. Dat gebeurde uiteindelijk in 1988, en de tol wordt nu gebruikt voor de onderhoudskosten en de kosten van de Sydney Harbour Tunnel. Omdat de brug van staal is, moet hij regelmatig worden geschilderd (30.000 liter verf per laag). De brug is toegankelijk voor het publiek, al moet je voor een wandeling over de boog geen last van hoogtevrees hebben.

Ga naar Fotopagina HARBOUR BRIDGE

Ga naar Fotopagina OPERA HOUSE

Panorama's Sydney Tower

Anzac en kathedraal in Hyde Park

Aan het eind van de middag zitten we in Hyde Park, waar een groots Anzac - monument ligt. Anzac is een afkorting van Australian & New Zealand Army Corps, een legergroep die in de beide wereldoorlogen aan de kant van de geallieerden vochten. Overal in Australië kom je monumenten voor die oud-strijders tegen. Aan de rand van het park ligt de St. Mary's Cathedral, gebouwd in neogotische stijl met hier en daar een Romaans element. Van binnen wel mooi, maar niet echt oud. Opvallend is het plafond dat helemaal van hout is gemaakt. De kerk is wel overdadig verlicht van binnen.

Koffie in Starbuck's

De volgende morgen krijgen we het ontbijt op onze kamer geserveerd. Het ziet er goed uit: eieren met bacon, toast, marmelade, orange juice, boter en koffie natuurlijk. Vandaag benaderen we het centrum vanuit de landkant. Via King's Cross wandelen we het westen van de city binnen. In de parken die we passeren (en waar we sigaretjes roken, dat is bijna nergens anders toegestaan) vallen ons exotische vogels als witte kaketoes en ibissen op. Ze zijn allerminst schuw te noemen. Regelmatig stoppen voor sterke bakken koffie, meestal bij zaken zoals Starbucks, het onvolprezen Amerikaanse Mekka voor koffieliefhebbers zoals ons.

HAVEN VAN SYDNEY / NEW SOUTH WALES

Omvang haven 55 km²/ Brug 134 m hoog, 49 m lang, met een kromming van 503 m

De haven van Sydney, een van de beroemdste havens ter wereld, is eigenlijk een verzonken vallei die 20 km landinwaarts reikt, tot aan de Parramattarivier. De diepte van de haven varieert van 9 tot 47 m bij eb en de grillige kust is meer dan 241 km lang. Bij de ingang van de haven liggen twee landtongen die zich uitstrekken tot in de Grote Oceaan.

In 1788 verklaarde kapitein Arthur Phillip toen hij met de Eerste Vloot met detentieschepen in Sydney was aangekomen: `Het was alsof we het paradijs binnenkwamen ( ... ) toen het vermoeide konvooi langs de grijsbruine en dorre landtong deze onaangetaste haven binnenvoer — het water was helderblauw, de kusten hoog en bebost maar niet steil, met talloze eilandjes, zandstranden en bomen die glinsterden in de zon’.

Nu is Sydney Harbor National Park een geweldige plek voor een boswandeling. Het biedt spectaculaire uitkijkjes op de vele eilandjes en afgelegen zandstranden, omgeven door met heide bedekte kliffen en resten van een subtropisch regenwoud. Tot de fauna behoren hier zeevogels, die nestelen op klifranden, en de bedreigde kleine pinguin, die in grote kolonies in de bescherming van de haven leeft.

Darling Harbour

We gaan anderhalve keer met de 'loop' rond, dat is een railverbinding boven de grond. In Chicago heb je een hele beroemde. Deze in Sydney is eigenlijk gewoon voor toeristen bedoeld. Bij de Darling Harbour stappen we uit. Daar heerst een beetje een kermisachtige toestand, maar de ruime keuze aan bezienswaardigheden maakt dit goed. Het Sea Aquarium laten we links liggen, dat schijnt ongeveer een kopie van het aquarium in Singapore te zijn. Lange tijd brengen we wel door in het interessante Maritieme Museum. Een bezoek aan de kanonneerboot (of is het een torpedobootjager?) Vampire en een onderzeeër is daarbij inbegrepen. We hebben goed weer vandaag, we maken dan ook enkele mooie foto's van de haven en omgeving. We eten nog eens een keer ouderwets 'fish and chips'.

Ga naar Fotopagina DARLING HARBOUR

Groepsdiner en kennismaking

Die avond vindt er buiten op een terras een nadere kennismaking van de groep plaats. Dat gebeurt tijdens een etentje in een Thais / Australisch restaurant. Een lijst met namen gaat rond en er worden enkele belangrijke afspraken gemaakt. Gelukkig blijken we niet de enige rokers in de groep te zijn. Een schoolmeisje en twee jongeren zijn ook van de partij, met hun ouders overigens. Zij blijken zich heel goed aan de groep te kunnen aanpassen, wat je van ons niet bepaald kunt zeggen. Verder zijn ook onze zuiderburen met zijn vieren in de groep vertegenwoordigd. Meer dan de helft van de overwegend oudere deelnemers blijkt net als ons in het onderwijs werkzaam te zijn. Als het koud wordt is iedereen snel verdwenen. Sommige hebben nog duidelijk last van de jet lag. Morgen begint onze grote rondreis door dit omvangrijke continent aan de andere kant van de wereld.