|
Punctuele groep
De toast ontbreekt bij het ontbijt. Clim klaagt daarover bij de
receptie en krijgt zonder morren korting. De groep is mooi op tijd, dat zal de
hele reis zo blijven; Chapeau! Het komt zelfs enkele keren voor dat we veel eerder dan de
geplande tijd vertrekken... Dat verbaast (en amuseert) onze gids Graham
buitengewoon, zoiets heeft hij nog nooit meegemaakt. Via het zuiden van de stad
rijden we richting Blue Mountains, die niet ver van de stad af liggen. Na 60
kilometer begint het al te stijgen. Het weer is vandaag omgeslagen en we komen
in nevel en mist terecht.
Bij het uitkijkpunt van de Three Sisters regent het behoorlijk,
er staat een gure wind en het is bitter koud. De groep hult zich in regenkledij
en vertrekt voor een pittige wandeling. Alleen Clim en ik blijven achter bij
chauffeur Graham, gezellig koffie drinkend.
Alleseter Jos waagt zich aan een gigantische kom pompoensoep, maar kan die
exotische opkikker weinig waarderen. Graham vertelt ons ondertussen zijn
levensverhaal:
Hij is ''out of business" vanwege hartproblemen, jarenlang heeft hij een eigen
reisorganisatie gehad waarmee hij samen met zijn vrouw (die geologe is) groepen
door de outback leidde. Vandaar dat hij het stratenplan van de grote steden als
Sydney en Melbourne niet kent. Hij is er voor zijn beroep als gids nog nooit
geweest. Ook vertelt hij over Vietnam, waar hij een tijdje gestationeerd was.
Hij had daar bewijzen verzameld voor het feit dat tweederde van de 250
Australische gesneuvelden officier was, een ongehoord hoog aantal. In een
onofficieel stuk had hij verder gelezen dat de meeste van die officieren door
eigen troepen neergeschoten waren. Dat was voor Graham gevaarlijke kennis, dat
mocht zeker niet in de publiciteit komen. Om hem de mond te snoeren had men hem
met S 5 (labiliteit) uit het leger laten vertrekken.
|
Inkopen doen Graham doet samen met Clim inkopen voor de groep bij de K-Mart supermarkt ; we
slaan voor $ 99,96 in. Ons budget is $ 100, dus we zitten er niet ver naast. Jos
schuimt ondertussen de winkels af op zoek naar een sjaal, want het is toch wel
koud hier, maar hij speurt tevergeefs.
Pas enige uren later kunnen we in het
stadje Katumba in een Indiase winkel de hand een sjaal leggen. Het is een
grote winkel van Sinkel waar je letterlijk van alles spotgoedkoop op de kop
kunt tikken. Je moet natuurlijk geen eisen stellen aan de kwaliteit, want
die is afgrijselijk. Waarschijnlijk zijn alle goederen hier dan ook
regelrecht geïmporteerd uit India zelf. |
 |
GREATER BLUE
MOUNTAINS / NEW SOUTH WALES
Ouderdom Greater
Blue Mountains ca. 440 miljoen jaar / Hoogste pieken ca. 1200 m /
Vegetatie bos
De Greater Blue
Mountains, die de dramatische achtergrond vormen voor de westelijke
horizon in Sydney, worden gezien als de grootste, meest ongerept en
mooiste wilde gebieden in New South Wales.
Dit enorme
gebied, met adembenemende uitzichten over woeste plateaus, steile
kliffen, enorme monolieten, kloven, diepe, ondoordringbare valleien,
bossen en moerassen staat op de Werelderfgoedlijst als locatie met
een bijzondere biodiversiteit. Ook is hier de evolutie van de
eucalyptusbomen en diersoorten goed te volgen en is het gebied een
habitat voor de 'levende fossielen' die teruggaan tot de tijd dat
Australië nog deel uitmaakte van Gondwanaland. Van de bergen —
eigenlijk diep ingesleten zandstenen plateaus — zijn de Drie
Gezusters, de Katoomba - waterval en Leura - cascade het beroemdst.
In de bergen
leven meer dan vierhonderd diersoorten, waaronder zeldzame reptielen
zoals de groene en de gouden kikker. De aanwezigheid van de
Aboriginals gaat 14.000 jaar, misschien zelfs al 22.000 jaar terug.
Er zijn bijna zevenhonderd locaties waar grotten, tekeningen,
werkplaatsen, gereedschap en andere objecten zijn gevonden. |
Waterval en Scenic Ride
Bij het
kabelbaanstation pikken we de verkleumde groep op. Veel plezier heeft de
wandeling hen niet gebracht. We dalen de Mount Victoria af en komen op de vlakte
terecht. Het is inmiddels wat opgeklaard. We stoppen bij een historische
hoogoven, de Blast Furnace. In deze streek werd steenkool en ijzererts gewonnen.
We koersen door een glooiend landschap naar Lightgow, waar we in een Spartaans
ingericht hotel met 2 vleugels ondergebracht worden. We hebben er een
gezamenlijke doucheruimte. Er is geen verwarming op de kamers, gelukkig zijn de
bedden er wel voorzien van elektrische dekens.
In alles doet deze streek ons
denken aan ons winterse verblijf in Zuid - Afrika: landschap, huizen, sfeer, lage temperaturen
en kamers zonder verwarming. Het hotel heeft een pub waar op paarden en
windhonden wordt gewed. We kijken er naar Australian rules football, een harde
sport zo te zien. De stevige spelers incasseren bij dit spel de
meest grove charges zonder morren. |
 |
Working men's club
Aan het eind van de hoofdstraat gaan we eten in wat eerst een
klein restaurant leek. Gezien de naam hadden we een eenvoudige gelagzaal met een
bunch zuipende mijnwerkers verwacht, maar niets was minder waar. Eenmaal binnen
blijkt het een enorm uitgebreid complex te zijn dat bestaat uit 2 goede restaurants met
pluche zetels, rijkelijk van drank voorziene pubs en een gokhal. We laten ons
door de vriendelijke receptionist bij de als clublid inschrijven, een
formaliteit, en we storten ons op het aantrekkelijke buffet. De grote lappen
vlees worden er voor onze ogen klaargemaakt. Ook dit lijkt op Zuid - Afrika. De
prijzen zijn alleszins redelijk, we betalen nog geen 10 euro voor dit
uitgebreide diner (zonder drank overigens). Als we terug naar het hotel lopen is
het kwik bijna tot het nulpunt gezakt. Vannacht zal het zeker gaan vriezen.
|
|
Abercrombie Caves
Na een gezamenlijk ontbijt met nescafé (brrrr...)
rijden we nog een stukje westwaarts naar de Abercrombie Caves. We bevinden ons
op een hoogvlakte met veel
schapen en runderen in uitgestrekte weilanden. Daar spotten we onze eerste
kangoeroes in
het wild. We krijgen een uitstekende rondleiding door de grot, eigenlijk een
ondergrondse doorgang van 200 meter lang van een rivier door de rotsen.
De
stalactieten en stalagmieten zijn er niet echt bijzonder, maar de omgeving is
prachtig. Na de groten bezocht te hebben verzorgt Graham voor ons een barbecue.
De crimson rosaries (een soort parkietachtige vogels) worden steeds brutaler en
komen op een gegeven moment ongegeneerd het brood van tafel pikken.
|
We vervolgen onze weg door een vlak landschap
met hier en daar een doods stadje en veel vee. Via de Hume Highway (de
verbindingsweg tussen Sydney en Melbourne) rijden we Canberra binnen. De
hoofdstad van Australië heeft een apart territorium toegewezen gekregen. We
rijden wat monumenten langs, onder andere het War Memorial en het oude
parlement. Graham raakt in deze stad helemaal gedesoriënteerd, zodat een van onze
reisgenoten hem moet helpen met kaartlezen. De volgende dag zullen we hier
terugkomen voor foto's, want nu is de schemering al ingevallen. We hebben er een
soort backpackers hotel, maar wel van goede kwaliteit. We vinden de planmatig
aangelegde stad niet bijster interessant. De Australiërs zelf trouwens ook niet
getuige de uitspraak: "The best view of Canberra is
from the back window of a departing train".
|
Parlementsgebouw
Parlementszetel in moeilijke tijden
Toen in 1901 het Gemenebest Australia in het
leven werd geroepen, creëerde de federale overheid een nieuwe
regeringszetel voor de nieuwe natie. In 1908 viel de keuze op
Canberra. De Amerikaanse architect Walter Burley Griffin won een
internationals ontwerpwedstrijd en plande een imposant
parlementsgebouw op Camp Hill. Het project werd echter uitgesteld
toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Na de oorlog besloot men een
tijdelijk gebouw neer te zetten, direct ten zuiden van Griffins
locatie, dat niet langer dan vijftig jaar als parlementsgebouw zou
dienen. Op 28 augustus 1923 ging de eerste schop in de aarde en op 9
mei 1927 opende de hertog van York — later koning George VI — het
gebouw.
Griffins ontwerp was ornamenteel en markant,
maar de nieuwe architect, de Australiër John Smith Murdoch, ontwierp
een bouwwerk in de sobers klassieke stijl die veel regeringsgebouwen
uit die periode gemeen hebben. Het bescheiden en functionele gebouw
baadt dankzij vensters, dakramen en lichtkokers in natuurlijk licht
en telt vale veranda's en colonnades. De sterke horizontale lijnen
en het simpele, strakke exterieur van het gebouw sluiten aan bij de
geometrische patronen en enkele vlakken van het interieur. Elk
element van het gebouw, inclusief de gehele inrichting, is ontworpen
naar Murdochs plannen. De hoofdvertrekken zijn de King's Hall,
genoemd naar het prominent aanwezige beeld van koning George V, het
Huis van Afgevaardigden en de Senaat en de suite van de
minister-president, een uitbreiding uit 1974.
Toen het parlementsgebouw openging, werkten er
zo'n driehonderd mensen. In de jaren 80 waren dat er echter
inmiddels vierduizend en moest er een nieuw parlementsgebouw komen.
Het verrees op de heuvel waar het oorspronkelijk gepland was. |
| War Memorial
en National Gallery |
 |
Excursie door geplande stad
De volgende dag verzorgt Graham een excursie
door de moderne stad. We bezoeken het nieuwe
parlement, het House
of Parliament met de Senaat . Een modern gebouw met veel groen marmer. We zijn
er om 10.00 uur de eerste bezoekers. Dan volgt nog eens het War Memorial. Op een
heuvel ligt op 870 meter hoogte de
Telstra Tower.
Ook die bezoeken we, maar boven is alles in mist gehuld. Een mooi panorama wordt
ons zo door de neus geboord. Daarna verdwaalt Graham gruwelijk in het ietwat
vreemdsoortige stratenplan van de stad. Drie keer rijden we dezelfde straat in.
Een energieke reisgenoot moet hem tenslotte als volleerd navigator uit de brand
helpen.
 |
 |
| Anzac
Avenue |
Parliament House |
De Murray - rivier
We beginnen aan een lange ruk van 350
kilometer zuidwaarts, over heuvels en door dalen. We lunchen bij een take away
restaurant. Bij de onopvallende stad
Albury
verlaten we de staat New South Wales en komen we in de staat Victoria. De brede
rivier de Murray
(de grootste van Australië) vormt hier de grens. Tegen het vallen van de avond
bereiken we het voormalige gouddelverstadje Beechworth, waar ons een prima
geoutilleerd motel wacht. De middenklassenhotels in Australië zijn pas echte "value
for money"! Je krijgt dus waar voor je geld, 50 dollar per kamer gemiddeld (1
Australian dollar is 55 eurocent: € 0,55) De panden aan de hoofdstraten zijn
netjes gerestaureerd. Jammer dat we hier niet overdag kunnen rondstruinen.
Omdat het winter is valt het duister al vroeg hier, tussen half zes en zes uur.
We zitten in een niet - rokerskamer, dus dat wordt sigaretjes paffen op het
balkon. We vinden dat niet erg, zo kunnen we ook nog eens een frisse neus halen.
MURRAY - RIVIER /
VICTORIA
Lengte Murray 2600 km / Ouderdom 20 miljoen jaar / Omvang
Murray-Darlingbekken 1 miljoen km2
20 miljoen jaar
lang al stroomt de Murray vanuit de bergen omlaag naar de wijde
oceaan. Vanaf de bron op Kosciuszko, meer dan 2012 m boven
zeeniveau, loopt de Murray over een afstand van 2615 km naar de
oceaan, wat hem de op zes na langste rivier ter wereld maakt.
De Murray en de
verscheidene zijrivieren bevloeien een enorm groot gebied – het Mur
- liggen. Uiteindelijk komt de rivier uit in het Alexandrina -
meer voordat hij uitmondt in de Encounterbaai bij Adelaide. De
Murray bevat weinig water vergeleken met andere grote rivieren, en
door de enorme schommelingen in de stroom kan hij in droge tijden
zelfs droogvallen.
Tegenwoordig
worden de Murray en zijn zijtakken in toom gehouden door
verschillende reservoirs, dammen en irrigatiesystemen die de rijkste
landbouwgebieden van Australië van water voorzien. De toenemende
saliniteit en vervuiling door afwateringsinstallaties is echter een
groot probleem geworden. Om de vervuiling te compenseren, is er een
campagne opgestart om 10 miljoen bomen te planten. De Murray is voor
de plaatselijke Aboriginals ook van groot cultureel belang. Volgens
de stammen rond het Alexandrinameer werd de Murray gecreëerd door de
voetstappen van de Grote Voorouder, Ngurunderi, toen hij Ponde, de
Murraykabeljauw, achtervolgde.
De Murray en
zijn zijrivieren bevloeien een enorm gebied – het
Murray-Darlingbekken bedekt ongeveer een zevende
van het totale landoppervlak van Australia en omvat de helft van
Victoria, driekwart van New South Wales, een kwart van
Zuid-Australia en een stuk van Queensland groter dan de hele
provincie Victoria. Bij de bron valt de Murray binnen een afstand
van 201 km 1524 m omlaag, waarna hij hoe dichter hij bij de oceaan
komt, steeds langzamer stroomt. De rivier stroomt daarna door
uiterwaarden die worden onderbroken door rivierarmen en
binnenwateren, met op de oevers kenmerkende rode eucalyptusbomen,
terwijl her en der ook zandstrandjes liggen. |
Stoppen voor bezienswaardigheden
's Morgens vergeet Clim onze drankvoorraad
uit de
koelkast in te pakken. We moeten daarom terugrijden, gelukkig zijn we nog net
niet het stadje uit. Op weg naar de zuidelijke metropool Melbourne bezoeken we
een drietal bezienswaardigheden:
-
Glenrowan
Het stadje waar de bushtucker Ned Kelly
werd neergeschoten door een posse. Kelly was een beruchte struikrover op
het einde van de negentiende eeuw. Hij wordt in deze streken vereerd als
een volksheld, een soort Robin Hood. Graham: "Australians love losers..."
We bezoeken zijn museum met onder meer zijn geïmproviseerde harnas en
winkels die vol staan met toeristische kitsch. Ach, als je geen
echt lange historie hebt moet je er zelf maar iets van maken.
-
Een kaasmakerij.
De kazen zien er smakelijk uit, we zitten hier niet voor niets in cattle
country. Je kunt er ook verse streekproducten kopen, maar verder is er echt
niets interessants te zien.
-
Een wijnproeverij.
We zitten nu in de buurt van de
Yarra - vallei,
een van de zes bekende wijnstreken van Australië. De Brown Brothers is er een
van de grootste wijnhuizen. We zijn bierdrinkers, dus we houden de wijn voor
gezien en drinken er koffie. Voor bier is het nog veel te vroeg.
|
 |
Aankomst in Melbourne
 Parallel aan de Australian Alps (de Snowy
Mountains hebben zo te zien geen sneeuw vandaag) koersen we door naar Seymour,
een stadje op 90 km van Melbourne. Daar lunchen we bij een shopping mall. Ook
hier verrijdt Graham zich weer eens. Een dik uur later rijden we de voorsteden
van Melbourne binnen. Dit is een echte immigrantenstad, dat zie je aan de namen
van de winkels aan de straat. Grieks, Turks, Libanees, Italiaans, noem maar op,
je treft ze overal aan. Als we het centrum naderen begint Graham weer in de fout
te gaan. Deze keer moet Jos corrigerend ingrijpen. Het Miami Motor Inn motel waar we
ondergebracht worden is o.k., maar alleen moeten we verhuizen van een ruime non -
smoking room naar een veel kleinere kamer waar roken wel is toegestaan. We gaan
nog even te voet de stad in, maar al gauw valt de duisternis in. We duiken een
gezellig Ierse pub in, waar we gratis hapjes aangeboden krijgen. De vaste
klanten zijn bezig met een quiz trivia (weetjes - quiz, algemene
ontwikkeling). We eten bij een Chinese boy die ook veel Japanse en Thaise
gerechten op het menu heeft staan.
We zijn nu iets langer dan een week
onderweg. Op Sydney na hebben we geen echte hoogtepunten beleefd.
(Hieronder een collage van New South Wales. De foto's kunt u
niet vergroten.)
|
 |
In Australië, geen land maar een werelddeel, zijn de afstanden gigantisch
groot en treinen spelen er een belangrijke rol om die te overbruggen. Tot de
beroemdste behoort de Indian Pacific, “The Great Train”, met zijn traject
van 4352 kilometer tussen Sydney en Perth een van de langste
treinverbindingen ter wereld. Maar er is ook The Ghan tussen Adelaide en
Alice Springs in het “rode” hart van het land. |
   |
