|
Cruise door Katherine Gorge
Na een kop koffie in het visitor center lopen we
naar de lagergelegen rivier toe. Onderweg zien we vleermuizen (hier 'flying foxes' genoemd)
in de bomen hangen. Ze rusten uit van een nachtje insecten vangen en fruit eten.
Het inschepen verloopt vlot. Met een grote boot varen we de brede rivier op voor
een cruise van twee uur. We zitten duidelijk in de tropen, de oevers zijn hier
weelderig begroeid. We moeten twee keer de boot uit vanwege stroomversnellingen.
Op de rotswanden zijn hier en daar schilderingen van de oerbewoners te
herkennen. Na een tijdje keren we om en varen we terug door de nauwe kloof, waar
ook meer avontuurlijk of sportief ingestelde toeristen met een kano rond peddelen.
Die moeten wel uitkijken, want er zitten krokodillen in deze rivier. We zien er
slechts een liggen, een kleine die doodstil half in het water op de oever ligt.
Mensen op de boot beweren dat het een opgezet beest is om de toeristen tevreden
te stellen. De wanden van de rotsen rijzen hoog boven ons op. Het water is
opvallend rustig tussen de verschillende cataracts.
KATHERINEKLOOF /
NORTHERN TERRITORY
Hoogte
Katherinekloof tot 60 m / Steensoort zandsteen / Oppervlakte
nationaal park 2919 km2
In het Nitmiluk
National Park (Katherinekloof) stroomt de Katherinerivier, die
dertien gigantische ravijnen heeft uitgesleten in het omliggende
woestijnlandschap. Deze kloven, met tot 60 m hoge wanden,
stroomversnellingen, zandstranden en lange, rustige meren zijn van
groot ceremonieel belang voor de plaatselijke Jawoyn, die formeel
opzichters zijn van Nitmiluk en de nabijgelegen Edith-waterval. De
naam Nitmiluk is een woord uit het Jawoyn dat 'dromende cicade'
betekent. Volgens de traditie leeft de Bolung, de regenboogslang,
nog in de diepe poelen van de tweede kloof bij Nitmiluk en is het
belangrijk dat hij niet wordt gestoord.
In 1862 stak
John McDouall Stuart de Katherine over en schreef in zijn dagboek:
'Kwam weer bij een grote kreek, die stroomde naar het zuidwesten en
kwam uit het noordoosten.' Stuart —die al zijn zesde succesvolle
reis over het continent maakte — noemde de rivier naar een
familielid van een van zijn sponsors. In het regenseizoen kan het
waterpeil met wel 18 m stijgen en kan de rivier veranderen in een
wildwaterbaan.
Er ligt meer dan
100 km wandelpad door het park, wat het mogelijk maakt om een
vijfdaagse tocht te maken naar de Edith-waterval. Onder aan de
waterval staan rondom het grote bassin schroefpalmen, theebomen en
eucalyptusbomen. Verschillende vogelsoorten gebruiken dit gebied
als oase, waaronder veel watervogels. Er zijn zeldzame en bedreigde
planten te vinden, zoals acacia's en hibiscussen. Zeldzame of
minder vaak voorkomende vogel- en zoogdiersoorten zijn onder andere
het witborstwinterkoninkje, de kapparkiet en de dondersteenmarter.
De
Katherine-kloof is een uitstekende habitat voor de zoetwaterkrokodil.
Ook komen hier veel zoogdieren voor, waaronder kangoeroes, wallaroes,
wallaby's, vleermuizen en dingo's.
De steile wanden
van de kloof laten zien hoe de Katherine-rivier zich een weg heeft
gebaand door de oude breuklijnen in de zandsteen, die zijn ontstaan
in het proterozoïcum, meer dan 2 miljard jaar geleden. Op de
plateaus liggen open bossen met eucalyptusbomen, moerassen en
draslanden. In de smallere kloven zijn stukjes regenwoud te vinden,
de zuidelijkst gelegen regenwouden van dit type. |
Ga naar onze fotocollage van
Kakadu Park
|
Nationaal Park
Kakadu
Archeologische
vondsten brengen de kunst en leefstijl
van oude beschavingen tot
leven
Het Nationaal Park Kakadu ligt boven in het
Noordelijk Territorium, op 120 km ten oosten van Darwin. Het is een
van vier Australische locaties die vanwege zowel cultuur als natuur
op de Werelderfgoedlijst van de Unesco staan. Het 19.804 km2 grote
park kwam na 1981 in drie fasen op de lijst. Het staat onder
gezamenlijk beheer van de directeur van de nationale parken en de
Bininj / Mungguy, de traditionele eigenaars, die hun land aan de
overheid verhuren.
Het park telt minstens vijfduizend locaties met
Aboriginalkunst — soms 20.000 jaar oud en van grote spirituele
betekenis; er zijn prachtige schilderingen te bezichtigen. Via
activiteiten onder leiding van rangers en een groeiend aantal
culturele ondernemingen in handen van de Bininj / Mungguy kan men
kennismaken met hun huidige cultuur. Kakadu beschermt zes grote
habitats, van wadden en mangrovebossen aan de kust,
zoetwater-vloedvlakten en wetlands, boomsavannes en moessonbos, tot
het rotslandschap van het Arnhem Land Plateau en de zuidelijke
heuvels en bergruggen. Het park omvat ook het hele stroomgebied van
een grote tropische rivier, de South Alligator. Een zandstenen
rotswand van 30 tot 300 meter hoog strekt zich over een lengte van
200 km uit door Kakadu en vormt een imposante grens tussen het bos
en het rotslandschap. Diverse kloven en uitlopers van deze rotswand
behoren tot Kakadu's bekendste natuurschoon.
Kakacu's flora en fauna zijn enorm gevarieerd
en tellen meer dan 60 zoogdiersoorten, 289 vogelsoorten — ruim een
kwart van alle Australische vogelsoorten — 25 kikkersoorten, 55
soorten zoetwatervissen en ruim tienduizend soorten insecten. Kakadu
telt ook 132 soorten reptielen, waarvan de zeekrokodil (Crocodylus
porosus) waarschijnlijk de meest woeste en gevaarlijkste is. |
|
Een
halve dag later bevinden we ons in het nationale park van Kakadu (Gagadju). Daar
kamperen we in de buurt van de Yellow Waters voor het laatst. We moeten een
fiks bedrag aan entreegeld
neertellen om drie dagen in het park te mogen verblijven. Om de
ondergaande zon te kunnen bewonderen
wordt er direct een boottocht georganiseerd over de wetlands met zijn
gevarieerde vogelpopulatie. Het is 33 graden, vanaf nu kunnen we definitief
onze warme kledij diep in onze tassen wegstoppen. Het is een soort vakantiedorp
waar we verblijven. Er zijn goede faciliteiten en je kunt er zelfs kiezen uit 3
soorten restaurants van verschillende prijsklasse en kwaliteit. Met name het
warme buffet is er niet te versmaden. Jawel, het is hier goed toeven. De hele
avond zitten we op het terras en kijken we naar de sportieve prestaties van de
atleten op de Commonwealth Games.
|
 |
| |
|
 |
 |
KAKADU NATIONAL
PARK / NORTHERN TERRITORY
Oppervlakte Kakadu
National Park 19,804 km2
Bijzonderheid oude rotstekeningen en -schilderingen
Het prachtige
Kakadu National Park in Australia's Northern Territory staat op de
Werelderfgoedlijst om de vele belangrijke en diverse ecosystemen en
de nog bestaande Aboriginal cultuur. Het spectaculairste
natuurverschijnsel is een plateau, een enorme, ruige zandstenen
formatie die over een lengte van 604 kilometer 250 meter steil
omhoog gaat. Dit gebied wordt gekenmerkt door grote watervallen en
diepe kloven. Op andere plaatsen in het park wordt het landschap
gevormd door getijdenvlakten en uiterwaarden.
Het park is het
indrukwekkendst in de regentijd, wanneer hevige onweersbuien grote
delen van het ruige landschap onder water zetten, zodat er
uiterwaarden ontstaan die krioelen van de vogels. De beste tijd om
Kakadu te bezoeken is echter net na de regentijd als de watervallen
het meeste water bevatten of aan het einde van de droge tijd om de
dieren te zien bij de waterplaatsen, die bijna droogstaan. Het
gebied is gedurende meer dan 40.000 jaar onafgebroken bewoond
geweest. Het Kakadu National Park is beroemd, omdat er oude
rotsschilderingen en reliëfs en enkele van de vroegste
nederzettingen van Australia te vinden zijn. De naam Kakadu komt uit
het Gagudju, een originele Aboriginal taal. |
Wandelingen door de
wetlands
De
volgende dag maken we uitgebreide wandelingen door het natuurgebied, onder
andere naar de Yellow Waters,
allerlei billabongs (waterlopen) en de
Daly River. Dit gebied herbergt onder andere veel
kraanvogels,
eenden,
krokodillen,
schildpadden, zwarte
zwanen, zeldzame kikvorsen
en pelikanen. De groep is er met de bus op uit, maar wij hebben vandaag meer
zin om te relaxen. Ook brengen we een bezoek aan het Cultureel Centrum van de
plaatselijke aboriginals, in onze ogen meer een museum. Valt dat even vies
tegen. We hadden er heel wat van verwacht, maar het gebodene komt daar absoluut niet
aan tegemoet. Het ziet er wel netjes uit allemaal, daar zorgt het blanke
personeel wel voor. Op een abo - stagiaire na (die leert net de kassa te
bedienen of leert ze net tellen, het lijkt op het laatste) blinken de
oorspronkelijke bewoners van dit land uit door afwezigheid. Hebben ze eens de
kans om hun cultuur voor het voetlicht te brengen en dan laten ze het afweten.
De opbrengst van het park en de verkopen aan souvenirs en dergelijke komt wel
rechtstreeks ten goede aan de abo - gemeenschap hier. Af en toe zien we er wel
eentje rondrijden in een dikke four wheel drive.
|
 |
Ga naar onze fotocollage van de
Wetlands /
Ga naar onze fotocollage van de
Watervallen
Het probleem van de aboriginals
De lezer zal inmiddels wel in de gaten hebben dat we niet echt een
hoge pet op hebben van de aboriginals. Maar ze zijn wel slecht behandeld, zeg
maar onmenselijk en wreed, door de dominante blanken. De 'Wiedergutmachung'
schijnt louter materieel en financieel te zijn; ze hebben geen flauw benul hoe
ze in de moderne Australische maatschappij stand kunnen houden. Onder hen is
alcoholmisbruik wijd verbreid en huiselijk geweld (vooral tegen vrouwen en
kinderen) schijnt hand over hand toe te nemen. Misschien zou het beter zijn als
ze weer hun nomadische bestaan opnamen. Die optie wordt echter gedwarsboomd door
de boeren als grootgrondbezitters met duizenden stuks vee en de mijnindustrie
die de oude stamgronden meedogenloos exploiteert. Hier in de buurt bijvoorbeeld
wordt uranium gewonnen op officiële abo-grond, de opbrengst vloeit voor een
gedeelte in de zakken van de stam die de grond bezit.
Nipte rugby overwinning op Nieuw - Zeeland
's Avonds amuseren we ons op het terras met de Australische
gasten die intens meeleven met de rugby wedstrijd op de televisie. Er vindt een
derby plaats en wel Australië tegen Nieuw Zeeland, twee aartsvijanden op
sportief gebied, tenminste als ze onderling een robbertje aan het uitvechten
zijn. Het enthousiasme kent geen grenzen als de Aussies in de laatste minuut de
bal voor het winnende punt op de grond weten te drukken. De Kiwi's zijn
verslagen, daar moet op gedronken worden. Gelukkig kennen we een beetje de
spelregels, zodat we het spel mee kunnen volgen. Het drinken en klinken op de
overwinning laten we aan de Aussies zelf over.
Rotskunst in
Ubirr
De laatste dag in het park bezoeken we een mooie omgeving van
Ubirr. Behalve oerwoud en vloedbossen liggen er ook savanneachtige gebieden in
het park dat bijna zo groot als half Nederland is. Duizenden
mierenheuvels van soms wel drie
meter hoog staan majestueus tussen de karige begroeiing. In Ubirr bevinden zich
weer eens grillige rotspartijen. Vanaf een hoge heuvel heb je er een weids
uitzicht over het nog primitieve Arnhem Land. Aan de voet van de overhangende
rotsen bevinden zich tal van schilderingen en tekeningen van aboriginals. De
oudste schijnen meer dan 12.000 jaar oud te zijn. Hele
verhalen worden daar omheen gesponnen, maar echt geïnteresseerd in die mythen en
legenden zijn we niet. De natuur in de omgeving trekt ons meer. We lunchen in
een modern winkelcentrum in Jabiru, het centrum van de streek. Ook hier bevindt
zich een Cultureel Centrum, maar dat wordt niet bezocht. Jos heeft voor de
zoveelste keer problemen met het pinnen van geld uit de muur, die pas van hem
schijnt hier niet geldig te zijn. Gelukkig kan hij geld lenen van Clim.
| |
|
 |
 |
Na de lunchpauze koersen we weer westwaarts richting Darwin.
Voor we daar aankomen gaat de groep voor de laatste keer een cruise maken en wel die
van de bekende Crocodile Jumping. We hebben die op de tv gezien en vinden dat
gewoon een circus met min of meer getemde krokodillen die uit het water
omhoogschieten om naar stukken vlees te happen. We blijven dus alleen achter en
genieten in het restaurant van een serie cappuccino's. De laatste tweehonderd
kilometer naar onze eindbestemming Darwin vallen op doordat er plantages langs
de weg verschijnen en er andere tekenen zijn van de naderende 'beschaving' .
   |
