INHOUD
|
|
|
|
|
Weerzien na vele jaren We komen op zondagavond rond 18.00 uur in Adelaide aan. We zitten in het Festival Lodge Motel vlak bij het centraal station van de stad. Clim brengt onze oude vriendin Mieke telefonisch van onze komst op de hoogte en een uur later komt zij ons ophalen. We besluiten eerst te gaan eten bij een Thais restaurant, waar we herinneringen ophalen en nieuwtjes uitwisselen. We hebben elkaar in 22 jaar tijd slechts tweemaal gezien, toen zij wegens sterfgevallen in haar familie in Nederland was. Na het eten bezoeken we haar huis in een van de buitenwijken van deze toch wel uitgestrekte stad; ze telt ongeveer een miljoen inwoners en is de op vier na grootste stad van Australië. Als Mieke ons na middernacht afzet bij het hotel neemt zij en passant onze vuile was mee, die gaat vannacht nog in haar wasmachine en droger. Tof toch?
|
|
Foto's van kangoeroes in het Cleland Wildlife Park
|
|||
 |
 |
 |
 |
Easy going in Adelaide
Het is maandag, het is nu veel drukker op straat. Er wordt gewerkt in deze stad. Na het ontbijt kopen we een bloemstuk voor Mieke, die iets later dan afgesproken arriveert. Ze heeft de halve nacht aan ons wasgoed gewerkt, de lieve schat, maar die is nu wel piekfijn in orde. We toeren de hele dag in haar auto rond. We bezoeken allereerst het Cleland Wildlife Park, dat op de hellingen van de Adelaide Hills is gesitueerd. Daar zijn vele inheemse diersoorten (vooral veel kangoeroes en walibies) in het wild te bezichtigen. Ze zijn er behoorlijk tam, je mag ze dan ook voeren met speciaal bij de kassa aan te schaffen zakjes voer. In de speciale aviaries vliegen tal van soorten vogels rond, met name de bekende kookaburro en allerlei soorten parkieten (zo noemen we ze maar even, ze heten echter anders...) We zien er verder ook dingo's, slangen, pelikanen Het weer is uitstekend en we nemen er ons gemak van. Urenlang slenteren we door het park en wisselen we ervaringen uit. Het is er niet druk, per slot van rekening is het winter hier en dan blijven zo te zien de lokale toeristen thuis. (O ja, het is ook nog maandag, de meeste mensen moeten dus werken!)
|
|
Hahndorf, een Duitse "enclave"Later in de middag gaan we op bezoek bij een schoonzus van haar die in het typisch Duitse dorp Hahndorf een gezellig huisje bewoont. We trakteren op gebak, de wordt uiteraard Schwarzwalder Kuchen. Na dit knusse intermezzo begeven we ons naar de moderne jachthaven in Glenarin, gelegen in het zuiden van de stad nabij de luchthaven. Daar ligt ook nog het schip waarmee de eerste kolonisten in Adelaide arriveerden, onder andere John Flinders. Het is nu een restaurant. Dure appartementen en trendy winkels omzomen de haven. Veel winkeltjes zijn echter opgeheven, de locatie is er te prijzig en te omzet te klein, dat kan Bruin dus niet trekken. De uitzichttoren is dicht, zodat we besluiten naar Mieke thuis te gaan eten. Dat is klaargemaakt door de oudste dochter, die vandaag nog jarig is ook; ze wordt zestien. Rond tien uur nemen we afscheid van de kids en worden we weer naar ons hotel teruggebracht. "Partir, c'est mourir un peu", dat gevoel hebben we een beetje als we ook van Mieke afscheid moeten nemen. Terug op onze kamer pakken we onze reistassen helemaal opnieuw in, want we moeten met die pas gewassen en gestreken kleren toch enige zorgvuldigheid betrachten. |
LINKS |
|||
|
|||
|
|||
|
